El-Edebul Mufred — Hadis #47102
Hadis #47102
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ أَخْبَرَهُ، أَنَّ عُثْمَانَ وَعَائِشَةَ، حَدَّثَاهُ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِ عَائِشَةَ لاَبِسًا مِرْطَ عَائِشَةَ، فَأَذِنَ لأَبِي بَكْرٍ وَهُوَ كَذَلِكَ، فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ، ثُمَّ انْصَرَفَ. ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ كَذَلِكَ، فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ، ثُمَّ انْصَرَفَ. قَالَ عُثْمَانُ: ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ، فَجَلَسَ وَقَالَ لِعَائِشَةَ: اجْمَعِي إِلَيْكِ ثِيَابَكِ، قَالَ: فَقَضَيْتُ إِلَيْهِ حَاجَتِي، ثُمَّ انْصَرَفْتُ، قَالَ: فَقَالَتْ عَائِشَةُ: يَا رَسُولَ اللهِ، لَمْ أَرَكَ فَزِعْتَ لأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا كَمَا فَزِعْتَ لِعُثْمَانَ؟ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: إِنَّ عُثْمَانَ رَجُلٌ حَيِيٌّ، وَإِنِّي خَشِيتُ إِنْ أَذِنْتُ لَهُ، وَأَنَا عَلَى تِلْكَ الْحَالِ، أَنْ لاَ يَبْلُغَ إِلَيَّ فِي حَاجَتِهِ.
Aişe'nin yatağında, üzerinde Aişe'nin elbisesini giyerken ona selam verdi, o da aynı şekilde Ebu Bekir'i çağırdı ve o da ihtiyacını giderip oradan ayrıldı. Bunun üzerine Ömer (Allah ondan razı olsun) izin istedi, o da ona izin verdi, ihtiyacını giderdi ve oradan ayrıldı. Osman dedi ki: Sonra izin istedim. O da oturdu ve Aişe'ye şöyle dedi: Elbiselerini topla. Dedi ki: Ben de ona olan ihtiyacımı giderdim, sonra oradan ayrıldım. Dedi ki: Sonra Aişe şöyle dedi: Ey Allah'ın Resulü, Osman için korktuğun gibi seni Ebu Bekir ve Ömer için de korktuğunu görmedim, Allah onlardan razı olsun? Resûl-i Ekrem (s.a.v.) şöyle buyurdu: Osman hayat dolu bir adamdır ve ben bu haldeyken ona izin verirsem, ihtiyacını bana bildirmeyeceğinden korkuyordum.
Kaynak
El-Edebul Mufred # 30/600
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 30: Bölüm 30
Konular:
#Mother