Mişkat el-Masabih — Hadis #48716
Hadis #48716
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَبْصَرْنَا شَيْئًا مِنَ السَّمَاءِ تَعْنِي السَّحَابَ تَرَكَ عَمَلَهُ وَاسْتَقْبَلَهُ وَقَالَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ» فَإِنْ كَشَفَهُ حَمِدَ الله وَإِن مطرَت قَالَ: «اللَّهُمَّ سَقْيًا نَافِعًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه وَالشَّافِعِيّ وَاللَّفْظ لَهُ
Aişe (Allah ondan razı olsun)'den rivayetle şöyle demiştir: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) gökyüzünün herhangi bir kısmını, yani bulutları gördüğünde, yaptığını terk ederdi. Karşısına çıktı ve şöyle dedi: "Allah'ım, içindekinin şerrinden sana sığınırım." Yağmur yağıyorsa Allah'a hamd eder, yağmur yağıyorsa şöyle derdi: "Allah'ım, faydalı sulama nasip et." Ebu Dâvûd, Nesâî, İbn Mâce ve Şafiî rivayet etmiştir ve üslubu kendisine aittir.
Kaynak
Mişkat el-Masabih # 4/1520
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 4: Bölüm 4