Mişkat el-Masabih — Hadis #51672
Hadis #51672
وَعَنْ بُرَيْدَةَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَتَطَيَّرُ مِنْ شَيْءٍ فَإِذَا بَعَثَ عَامِلًا سَأَلَ عَنِ اسْمِهِ فَإِذَا أَعْجَبَهُ اسْمه فَرح بِهِ ورئي بشر ذَلِك على وَجْهِهِ وَإِنْ كَرِهَ اسْمَهُ رُئِيَ كَرَاهِيَةُ ذَلِكَ على وَجْهِهِ وَإِذَا دَخَلَ قَرْيَةً سَأَلَ عَنِ اسْمِهَا فَإِنْ أَعْجَبَهُ اسْمُهَا فَرِحَ بِهِ وَرُئِيَ بِشْرُ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ وَإِنْ كَرِهَ اسْمَهَا رُئِيَ كَرَاهِيَة ذَلِك فِي وَجهه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Ve Büreyde'den gelen rivayete göre: Peygamber (s.a.v.) hiçbir şeyi küçümsemedi, bu yüzden bir işçi gönderdiğinde ismini sordu ve ismini beğenirse sevindi. Onunla bunun müjdesi yüzünde görülecek, eğer isminden nefret ederse, yüzünden de nefret ettiği görülecek ve bir beldeye girdiğinde, hoşuna giderse ismini soracaktır. Onun ismine sevindi ve bunun müjdesi yüzünde görüldü; eğer onun isminden nefret ediyorsa, bundan hoşlanmadığı da yüzünde görülüyordu. Ebu Davud'un anlatımıyla
Kaynak
Mişkat el-Masabih # 23/4588
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 23: Bölüm 23