Sunan Abu Dawud — Hadis #17627
Hadis #17627
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - عَنْ زَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي السَّلُولِيُّ أَبُو كَبْشَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ، أَنَّهُمْ سَارُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ فَأَطْنَبُوا السَّيْرَ حَتَّى كَانَتْ عَشِيَّةً، فَحَضَرْتُ الصَّلاَةَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ رَجُلٌ فَارِسٌ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي انْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ حَتَّى طَلَعْتُ جَبَلَ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا أَنَا بِهَوَازِنَ عَلَى بَكْرَةِ آبَائِهِمْ بِظُعُنِهِمْ وَنَعَمِهِمْ وَشَائِهِمُ اجْتَمَعُوا إِلَى حُنَيْنٍ . فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ : " تِلْكَ غَنِيمَةُ الْمُسْلِمِينَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ " . ثُمَّ قَالَ : " مَنْ يَحْرُسُنَا اللَّيْلَةَ " . قَالَ أَنَسُ بْنُ أَبِي مَرْثَدٍ الْغَنَوِيُّ : أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ : " فَارْكَبْ " . فَرَكِبَ فَرَسًا لَهُ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " اسْتَقْبِلْ هَذَا الشِّعْبَ حَتَّى تَكُونَ فِي أَعْلاَهُ وَلاَ نُغَرَّنَّ مِنْ قِبَلِكَ اللَّيْلَةَ " . فَلَمَّا أَصْبَحْنَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى مُصَلاَّهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ : " هَلْ أَحْسَسْتُمْ فَارِسَكُمْ " . قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسَسْنَاهُ . فَثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَهُوَ يَلْتَفِتُ إِلَى الشِّعْبِ حَتَّى إِذَا قَضَى صَلاَتَهُ وَسَلَّمَ قَالَ : " أَبْشِرُوا فَقَدْ جَاءَكُمْ فَارِسُكُمْ " . فَجَعَلْنَا نَنْظُرُ إِلَى خِلاَلِ الشَّجَرِ فِي الشِّعْبِ فَإِذَا هُوَ قَدْ جَاءَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ فَقَالَ : إِنِّي انْطَلَقْتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَى هَذَا الشِّعْبِ حَيْثُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اطَّلَعْتُ الشِّعْبَيْنِ كِلَيْهِمَا فَنَظَرْتُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " هَلْ نَزَلْتَ اللَّيْلَةَ " . قَالَ : لاَ إِلاَّ مُصَلِّيًا أَوْ قَاضِيًا حَاجَةً . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " قَدْ أَوْجَبْتَ فَلاَ عَلَيْكَ أَنْ لاَ تَعْمَلَ بَعْدَهَا " .
Pada hari Hunayn, kami mengembara bersama Rasulullah (ﷺ) dan kami menempuh perjalanan yang panjang sehingga petang tiba. Saya menghadiri solat bersama Rasulullah (ﷺ).
Seorang penunggang kuda datang dan berkata: Wahai Rasulullah, saya telah pergi mendahului anda dan mendaki sebuah gunung tertentu di mana saya melihat Hawazin bersama-sama dengan wanita, lembu, dan biri-biri mereka, telah berkumpul di Hunayn.
Rasulullah (ﷺ) tersenyum dan berkata: Itulah rampasan perang kaum Muslimin esok jika Allah menghendaki. Kemudian baginda bertanya: Siapakah yang akan berjaga malam ini?
Anas ibn AbuMarthad al-Ghanawi berkata: Saya akan, wahai Rasulullah. Baginda berkata: Kalau begitu, naikilah kudamu. Kemudian dia menaiki kudanya, dan datang kepada Rasulullah (ﷺ).
Rasulullah berkata kepadanya: Teruskan ke gaung ini sehingga anda sampai ke puncaknya. Kita tidak akan terdedah kepada bahaya dari pihak anda. Pada waktu pagi, Rasulullah (ﷺ) keluar ke tempat solatnya dan menunaikan dua rakaat. Kemudian Baginda bertanya: Adakah kamu melihat sebarang tanda penunggang kuda kamu?
Mereka berkata: Kami tidak melihat, wahai Rasulullah. Pengumuman waktu solat kemudiannya dibuat, dan semasa Rasulullah (ﷺ) sedang solat, baginda mula memandang ke arah gaung. Setelah selesai solat dan memberi salam, baginda berkata: Bergembiralah, kerana penunggang kuda kamu telah datang. Oleh itu, kami mula melihat di antara pokok-pokok di gaung, dan benar sahaja dia telah datang.
Baginda berdiri di sisi Rasulullah (ﷺ), memberi salam kepadanya dan berkata: Saya terus berjalan sehingga saya sampai ke puncak gaung ini di mana Rasulullah (ﷺ) memerintahkan saya, dan pada waktu pagi saya melihat ke bawah ke kedua-dua gaung tetapi tidak melihat sesiapa pun.
Rasulullah (ﷺ) bertanya kepadanya: Adakah kamu turun pada waktu malam?
Baginda menjawab: Tidak, kecuali untuk solat atau buang air besar. Rasulullah (ﷺ) berkata: Kamu telah memastikan kemasukan kamu ke (Syurga). Tiada kesalahan yang akan dikenakan kepada kamu sekiranya kamu tidak berusaha selepas itu.
Diriwayatkan oleh
Sahl ibn al-Hanzaliyyah (RA)
Sumber
Sunan Abu Dawud # 15/2501
Gred
Sahih
Kategori
Bab 15: Jihad