Câmiu't-Tirmizî — Hadis #27457
Hadis #27457
حَدَّثَنَا بِذَلِكَ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ يَرْفَعَانِ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ رضى الله عنهما حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ قَالُوا مَنْ وَهَبَ هِبَةً لِذِي رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَلَيْسَ لَهُ أَنْ يَرْجِعَ فِيهَا وَمَنْ وَهَبَ هِبَةً لِغَيْرِ ذِي رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَلَهُ أَنْ يَرْجِعَ فِيهَا مَا لَمْ يُثَبْ مِنْهَا . وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ . وَقَالَ الشَّافِعِيُّ لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ أَنْ يُعْطِيَ عَطِيَّةً فَيَرْجِعَ فِيهَا إِلاَّ الْوَالِدَ فِيمَا يُعْطِي وَلَدَهُ . وَاحْتَجَّ الشَّافِعِيُّ بِحَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ
" لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ أَنْ يُعْطِيَ عَطِيَّةً فَيَرْجِعَ فِيهَا إِلاَّ الْوَالِدَ فِيمَا يُعْطِي وَلَدَهُ " .
Muhammed ibn Beşar bize, İbn Ebî Adi'nin Hüseyin el-Mu'allim'den, Amr ibn Şuayb'dan rivayet ettiğine göre, Tavus'un İbn Ömer'den rivayetle konuştuğunu duyduğunu ve İbn Abbas'ın bu hadisi Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'e bu hadisle ilettiğini rivayet etmiştir. Ebu İsa, İbn Abbas'ın hadisini söyledi, Allah her ikisinden de razı olsun. Hasan ve sahih hadis. Bu hadis, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in ashabından bazı ilim adamlarına ve bazılarına göre amel edilmiştir. Dediler ki: Kim hediye verirse mahrem akrabası olanın onu geri alma hakkı yoktur, kim de mahrem akrabasından başkasına hediye verirse, o hediyeden dönmediği sürece onu geri alabilir. Bu, Sevrî'nin görüşüdür. Şafii şöyle demiştir: Babanın çocuğuna verdiği şey dışında, hiç kimsenin hediye verip geri alması caiz değildir. Protesto etti. Abdullah bin Ömer'in, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'den rivayet ettiği hadis-i şerifte şöyle demiştir: "Kimsenin bir hediye verip sonra onu geri alması caiz değildir." Babanın çocuğuna verdiği şey hariç.”
Rivayet eden
Amr İbn Şuayb
Kaynak
Câmiu't-Tirmizî # 14/1299
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 14: Ticaret