Câmiu't-Tirmizî — Hadis #29234

Bize Abd bin Humaid anlattı, Ebu Nu'aym anlattı, Hişam bin Saad Zeyd bin Eslem'den, Ebu Salih'ten, Ebu Hureyre'den rivayetle şöyle dedi: Allah'ın Elçisi, Allah ona bereket versin ve ona huzur versin, şöyle dedi: "Allah, Adem'i yarattığı zaman onun sırtını sıvazladı ve Yaratıcısı olduğu her nefes, soyundan gelenlere sırtından düştü. Kıyamet günü her insanın gözleri arasına bir nur huzmesi yerleştirecektir. Sonra bunları Adem'e gösterecek ve o da "Rabbim bunlar kimdir?" diyecek. "Bunlar senin soyundur" dedi. Sonra içlerinden bir adam gördü, ona hayran kaldı ve gözlerinin arasında bir parıltı belirdi ve "Ya Rabbi, bu kim?" dedi. Bunun üzerine şöyle dedi: "Bu, ümmetlerin sonuncusundan bir adamdır. Torunlarınızın adı Davut olacak. "Ya Rabbi, onun ömrünü ne kadar tuttun?" dedi. “Altmış yıl” dedi. "Ya Rabbi, ona ömrümden kırk yıl daha ver" dedi. Ahir zamanda, Adem'in sağlığında ölüm meleği ona geldi ve "Ömrümden kırk yıl kaldı mı?" dedi. "Onu oğlun Davud'a vermedin mi?" dedi. Dedi ama Adem yalanladı. Bunun üzerine onun soyundan gelenler yalanladı, Adem unuttu, onun soyundan gelenler unuttu, Adem günah işledi ve onun soyundan gelenler günah işledi.” Ebu İsa şöyle dedi: Bu güzel bir hadistir. Sahih. Birden fazla rivayetle, Ebu Hureyre'den, Peygamber Efendimiz'den (s.a.v.) rivayet edilmiştir.