Câmiu't-Tirmizî — Hadis #29331
Hadis #29331
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ الْمَعْنَى، وَاحِدٌ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رضى الله عنه يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ سُمِعَ عِنْدَ وَجْهِهِ كَدَوِيِّ النَّحْلِ فَأُنْزِلَ عَلَيْهِ يَوْمًا فَمَكَثْنَا سَاعَةً فَسُرِّيَ عَنْهُ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَقَالَ " اللَّهُمَّ زِدْنَا وَلاَ تَنْقُصْنَا وَأَكْرِمْنَا وَلاَ تُهِنَّا وَأَعْطِنَا وَلاَ تَحْرِمْنَا وَآثِرْنَا وَلاَ تُؤْثِرْ عَلَيْنَا وَأَرْضِنَا وَارْضَ عَنَّا " . ثُمَّ قَالَ صلى الله عليه وسلم " أُنْزِلَ عَلَىَّ عَشْرُ آيَاتٍ مَنْ أَقَامَهُنَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ " . ثُمَّ قَرَأَ : ( قدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ) حَتَّى خَتَمَ عَشْرَ آيَاتٍ .
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا أَصَحُّ مِنَ الْحَدِيثِ الأَوَّلِ سَمِعْتُ إِسْحَاقَ بْنَ مَنْصُورٍ، يَقُولُ رَوَى أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَعَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، هَذَا الْحَدِيثَ .
قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَنْ سَمِعَ مِنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، قَدِيمًا فَإِنَّهُمْ إِنَّمَا يَذْكُرُونَ فِيهِ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ وَبَعْضُهُمْ لاَ يَذْكُرُ فِيهِ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ وَمَنْ ذَكَرَ فِيهِ يُونُسَ بْنَ يَزِيدَ فَهُوَ أَصَحُّ وَكَانَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ رُبَّمَا ذَكَرَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ يُونُسَ بْنَ يَزِيدَ وَرُبَّمَا لَمْ يَذْكُرْهُ وَإِذَا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ يُونُسَ فَهُوَ مُرْسَلٌ .
Yahya bin Musa, Abd bin Humeyd ve diğerleri bize bir anlam, bir anlam anlattılar, dediler ki Abdulrezzak bize Yunus bin Süleym'den, Ez-Zuhri'den, Urve ibn el-Zübeyr'den, Abdurrahman ibn Abd el-Kari'den rivayetle şöyle dedi: Ömer ibn el-Hattab'ı (Allah ondan razı olsun) şöyle söylediğini duydum: Peygamber Efendimiz (s.a.v.) kendisine indirildiğinde, yüzünün önünde arı sesine benzer bir ses duydu. Bir gün ona vahyedildi, biz bir saat kaldık, ondan gizlendi ve o aldı. Kıbleye yöneldi ve ellerini kaldırdı ve şöyle dedi: "Allah'ım, bizi artır, eksiltme, bizi şereflendir, bizi aşağılama, bize ver ve bizi mahrum etme." "Bizi tercih edin, bizi tercih etmeyin ve bizden razı olun." Daha sonra Allah'ın salat ve selamı üzerine olsun, "Bana on ayet nazil oldu. Kim bunlara uyarsa cennete girer" dedi. Sonra on ayeti tamamlayıncaya kadar (Müminler kurtuluşa erdi) okudu. Muhammed bin Aban bize anlattı, Abd al-Razzak bize şöyle dedi: Yunus bin Süleym'den, Yunus bin Yezid'den, ez-Zuhri'den, bu rivayetle, manası itibariyle buna benzer. Ebu İsa bunun hadisten daha sahih olduğunu söyledi. Birincisi, İshak ibn Mansur'un Ahmed ibn Hanbel, Ali ibn el-Medini ve İshak ibn İbrahim'in Abd'den rivayet ettiğini söylediğini duydum. Razzak, Yunus bin Süleym'den, Yunus bin Yezid'den, Ez-Zühri'den rivayetle bu hadisi rivayet etmiştir. Ebu İsa ve bunu Abdulrezzak'tan duyanlar, geçmişte şöyle demişlerdir: Çünkü onlar burada sadece Yunus bin Yezid'in yetkisinden bahsediyorlar, bazıları ise Yunus bin Yezid'in yetkisinden bahsetmiyorlar. Kim orada Yunus bin Yezid'i anarsa Yezid daha doğrudur ve Abd al-Razzak bu hadiste Yunus ibn Yezid'den bahsetmiş olabilir ama ondan bahsetmemiş olabilir ve eğer o hadiste belirtilmemişse Yunus bir elçidir
Rivayet eden
Hz. Ömer (r.a.)
Kaynak
Câmiu't-Tirmizî # 47/3173
Derece
Daif
Kategori
Bölüm 47: Tefsir