Câmiu't-Tirmizî — Hadis #29352

Muhammed bin İsmail bize anlattı, İsmail bin Ebi Uveys bize anlattı, İbn Ebu'z-Zanned bana Ebu'z-Zenned'den, Urve bin el-Zübeyr'den rivayet etti, Neyyar bin Makram el-Eslemi'den rivayetle, o vahyedildiğinde şöyle dedi: (Romalılar *Romalıları* yerin en aşağı yerinde mağlup ettiler ve onların yenilgisinin peşindeydiler.) Birkaç yıl sonra galip geleceklerdir.) Bu ayetin nazil olduğu gün İran, Romalılara boyun eğdiriyordu ve Müslümanlar da Romalıların hakimiyetini seviyorlardı. Çünkü onlar ve onlar Kitap Ehli'dirler ve bunda Cenab-ı Hakk şöyle buyurmaktadır: (O gün mü'minler, Allah'ın yardımıyla sevineceklerdir. O, dilediğine yardım eder.) O, Azîz'dir, Rahîm'dir.) Kureyşliler, İran'ın görünüşünü seviyorlardı; çünkü onlar ve onlar kitap ehli değillerdi ve diriliş inancına da sahip değillerdi. İşte Allah bu ayeti indirdiğinde Yücedir. Ebubekir es-Sıddık -Allah ondan razı olsun- Mekke'nin eteklerinde bağırarak çıktı: (Romalılar yerin en aşağı yerinde mağlup oldular. Yenilgiye uğradıktan sonra bir kaç yıl içinde yenilecekler.) Kureyş'ten bazı kişiler Ebu Bekir'e şöyle dediler: "Bu seninle bizim aramızda. Arkadaşın, Romalıları birkaç yıl içinde İran'ı yeneceğinizi iddia etti. Bunun üzerine bahse girmeyelim mi? O da, "Evet" dedi. Bu, bahis yasağından önceydi, bu yüzden Ebu Bekir ve müşrikler ipotek aldılar. Bahislerinde alçakgönüllü davrandılar ve Ebubekir'e dediler ki: Üç yıldan dokuz yıla kadar olan süreyi ne kadar kazanabilirsin? O halde bizimle sizin aranızda ulaşacağınız bir orta yol belirleyin. Şöyle dedi: Bunun üzerine aralarında altı yıl süre tanıdılar. “Onlar ortaya çıkıncaya kadar altı yıl geçti ve müşrikler, Ebû Bekir’in ipoteğini aldılar. Yedinci yılda Romalılar İran'ı fethettiler ve Müslümanlar Ebu Bekir'i altı yıl saydığı için eleştirdiler çünkü Cenâb-ı Hak şöyle buyurmuştur: (Birkaç yıl içinde buyurdu ve o dönemde pek çok kimse İslam'a geçti. Buyurdu ki, "Bu, Neyyar ibn Makram'ın hadisinden sahih, hasen ve garip bir hadistir. Onu tanıyanlardan başkasını tanımıyoruz." Abdurrahman bin Ebu'z-Zinad'ın hadisi.