Mişkat el-Masabih — Hadis #37710

Tur'a çıktım ve Ka'b el-Ahbar'la buluştum, onunla oturdum, o bana Tevrat'ı anlatıyor, ben de ona Allah'ın Resulü'nü anlatıyordum. Kendisine anlattığım şeylerden biri de, Allah Resulü'nün şöyle buyurduğuydu: "Güneşin doğduğu en hayırlı gün Cuma'dır; o gün Adem yaratıldı, o gün yere atıldı, o gün tövbesi kabul edildi, o gün öldü, o gün son saat gelecek, cuma günü bütün hayvanlar son saatin korkusuyla şafaktan gün doğumuna kadar gözetliyor, fakat cinler ve insanlar değil ve hiçbir Müslümanın Allah'ın izni olmadan Allah'a dua edip bir şey isteyemeyeceği bir vakit vardır." Ka'b bunun her yıl bir gün olduğunu söyledi ama ben bunun her Cuma günü olması konusunda ısrar edince Ka'b Tevrat'ı okudu ve Allah Resulü'nün doğru söylediğini söyledi. Ebu Hureyre dedi ki: Abdullah b. Selam ve ona Ka'b el-Ahbar ile görüşmemi ve ona Cuma günü hakkında söylediklerimi anlattım ve ona Ka'b'ın bunun her yıl bir gün olduğunu söylediğini anlattım. Abdullah b. Selam, Ka'b'ın yalan söylediğini söyledi ama ben ona daha sonra Ka'b'ın Tevrat okuduğunu ve her cuma günü olduğunu söylediğimde Ka'b'ın doğru söylediğini söyledi. Abdullah b. Salam daha sonra saatin kaç olduğunu bildiğini söyledi ve ondan bunu bana anlatmasını ve kendisine saklamamasını istediğimde Cuma'nın sonunda olduğunu söyledi. Allah Resulü "Hiçbir Müslüman orada namaz kılmaz..." dediğinde bunun nasıl olabileceğini sordum ve bana Allah'ın Resulü'nün şöyle deyip söylemediğini sordu: "Bir kimse namazı beklerken oturmuşsa, onu kılana kadar namazla meşgul olur." Bunun böyle olduğunu söylediğimde o da bunun böyle olduğunu söyledi. Malik, Ebu Davud, Tirmizi ve Nesa'i bunu nakletti ve Ahmed bunu Ka'b'ın doğru söylediğine kadar iletti.