Mişkâtü'l-Mesâbîh — Hadis #39702
Hadis #39702
ذات مرة ذهب كلاهما لرؤية مريض. سألوه كيف حالك هذا الصباح؟ فقال المريض بخير بفضل الله. فلما سمع شداد كلامه قال: أبشر أن مغفورة ذنوبك وجنايتك! لأني رسول الله صلى الله عليه وسلم. سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: يقول الله: أمرض عبدا مؤمنا من عبادي. ومن شكرني على الرغم من مرضه، تطهر من كل الذنوب كالمولود من فراش المرض. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: يقول الله تعالى للملائكة: حبست عبدي بالمرض. فاكتب له ما تكتب له في صحته. [1]
Bir keresinde ikisi de bir hastayı görmeye gittiler. Ona bu sabah nasılsın diye sordular. Hasta Allah'ın izniyle iyi olduğunu söyledi. Onun sözlerini duyan Şeddad şöyle dedi: Günahlarınızın ve suçlarınızın bağışlandığı müjdesi! Çünkü ben Allah'ın (s.a.v.) Resulüyüm. Resûlullah (s.a.v.)'i şöyle buyururken işittim: "Allah şöyle buyuruyor: Ben kullarımdan mü'min bir kulumu hasta ederim." Hasta olmasına rağmen bana şükreden kişi, yeni doğmuş bir çocuğun hastalık yatağından çıkması gibi tüm günahlardan arınır. dirilecek Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: Allah Teala meleklere şöyle buyuruyor: Ben kulumu hastalıkla hapsettim. O halde sağlığında onun için yazdığını onun için de yaz. [1]
Rivayet eden
শাদ্দাদ ইবন আওস ও সুনাবিহী (রাঃ)
Kaynak
Mişkâtü'l-Mesâbîh # 1580
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm : Bölüm 5