Mişkâtü'l-Mesâbîh — Hadis #39995
Hadis #39995
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللّٰهِ ﷺ عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ وَعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِالْحَجِّ وَأَهَلَّ رَسُوْلُ اللّٰهِ ﷺ بِالْحَجِّ فَأَمَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ فَحَلَّ وَأَمَّا مَنْ أَهَلَّ بِالْحَجِّ أَوْ جَمَعَ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَلَمْ يَحِلُّوْا حَتّٰى كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ. (مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ)
Aişe'den rivayetle şöyle dedi: Veda Haccı yılında Allah Resulü (s.a.v.) ile birlikte yola çıktık. İçimizden kimimiz Hac ve Umre'ye layıktı, kimimiz de Hac ve Umre'ye layıktı. Kim Hac ve Rasûlullah (s.a.v.)'e hak kazanırsa, hacca hak kazanırsa, kim umreye hak kazanırsa caiz olur, kim hacca veya müşterek hacca hak kazanırsa, umre de kurban günü gelinceye kadar caiz değildir. (anlaştık)
Rivayet eden
Hz. Âişe (r.anha)
Kaynak
Mişkâtü'l-Mesâbîh # 2546
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm : Bölüm 11