Mişkat el-Masabih — Hadis #48542
Hadis #48542
وَعَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ: صَحِبْتُ ابْنَ عُمَرَ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَصَلَّى لَنَا الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَاءَ رَحْلَهُ وَجَلَسَ فَرَأَى نَاسًا قِيَامًا فَقَالَ: مَا يَصْنَعُ هَؤُلَاءِ؟ قُلْتُ: يُسَبِّحُونَ. قَالَ: لَوْ كُنْتُ مُسَبِّحًا أَتْمَمْتُ صَلَاتِي. صَحِبْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ لَا يَزِيدُ فِي السَّفَرِ عَلَى رَكْعَتَيْنِ وَأَبَا بكر وَعمر وَعُثْمَان كَذَلِك
Hafs bin Asım'dan rivayetle şöyle dedi: Mekke yolunda İbn Ömer'e eşlik ettim, o da bizim için iki rekat öğle namazı kıldı, sonra arkadaşı gelip oturdu ve insanların ayakta durduğunu gördü. Dedi ki: Bu insanlar ne yapıyor? Dedim ki: Onlar Allah'ı tesbih ediyorlar. Dedi ki: Eğer Allah'a hamdetmiş olsaydım, namazımı tamamlardım. Ben Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile beraber seyahat ederken iki rekâttan fazla kılmazdı; Ebû Bekir, Ömer ve Osman da aynısını yapardı.
Rivayet eden
Hafs bin Asim (RA)
Kaynak
Mişkat el-Masabih # 4/1338
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 4: Bölüm 4