El-Edebul Mufred — Hadis #52600
Hadis #52600
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَلِيلِ بْنُ عَطِيَّةَ، عَنْ شَهْرٍ، عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ قَالَتْ: قَامَ أَبُو الدَّرْدَاءِ لَيْلَةً يُصَلِّي، فَجَعَلَ يَبْكِي وَيَقُولُ: اللَّهُمَّ أَحْسَنْتَ خَلْقِي فَحَسِّنْ خُلُقِي، حَتَّى أَصْبَحَ، قُلْتُ: يَا أَبَا الدَّرْدَاءِ، مَا كَانَ دُعَاؤُكَ مُنْذُ اللَّيْلَةِ إِلاَّ فِي حُسْنِ الْخُلُقِ؟ فَقَالَ: يَا أُمَّ الدَّرْدَاءِ، إِنَّ الْعَبْدَ الْمُسْلِمَ يَحْسُنُ خُلُقُهُ، حَتَّى يُدْخِلَهُ حُسْنُ خُلُقِهِ الْجَنَّةَ، وَيَسِيءُ خُلُقُهُ، حَتَّى يُدْخِلَهُ سُوءُ خُلُقِهِ النَّارَ، وَالْعَبْدُ الْمُسْلِمُ يُغْفَرُ لَهُ وَهُوَ نَائِمٌ، قُلْتُ: يَا أَبَا الدَّرْدَاءِ، كَيْفَ يُغْفَرُ لَهُ وَهُوَ نَائِمٌ؟ قَالَ: يَقُومُ أَخُوهُ مِنَ اللَّيْلِ فَيَجْتَهِدُ فَيَدْعُو اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَيَسْتَجِيبُ لَهُ، وَيَدْعُو لأَخِيهِ فَيَسْتَجِيبُ لَهُ فِيهِ.
Abdullah bin Muhammed anlattı, dedi ki: Ebu Amer anlattı, dedi ki: Abdul Celil bin Atiya, Şehr'den, Ümmü'd-Derdâ'dan rivayet etti. Dedi ki: Ebu'd-Derdaa bir gece namaza kalktı ve ağlamaya başladı ve şöyle dedi: Allah'ım, sen beni ahlâkıma iyilik ettin, sen ahlâkımı güzel kıl, sabah oluncaya kadar şöyle dedim: Ey Ebu'd-Derdâ, dün geceden bu yana, güzel davranıştan başka ibadetin neydi? Şöyle buyurdu: Ey Ümmü'd-Derdâ, Müslüman kul iyidir. İyi ahlâkı onu cennete götürünceye kadar iyi ahlâkı, kötü ahlâkı onu cehenneme götürünceye kadar kötü ahlâkı vardır ve Müslüman kul affedilir ve o, Uyuyordu. Dedim ki: Ey Ebu Derda, uykudayken nasıl affedilir? Dedi ki: Kardeşi gece kalkıp çok çalışıyor ve Cenâb-ı Hakk'a dua ediyor. Ona icabet eder, kardeşi için dua eder ve duası kabul olur.
Rivayet eden
Ibn Abbas (RA)
Kaynak
El-Edebul Mufred # 14/290
Kategori
Bölüm 14: Bölüm 14