Sunan Abu Dawud — Hadis #18544

Diriwayatkan oleh Abu Sa’id Al Khudri: Sebahagian daripada sahabat Nabi (ﷺ) telah pergi mengembara. Mereka berkhemah dengan sebuah puak Arab dan meminta layanan daripada mereka, tetapi mereka enggan memberi mereka layanan. Ketua puak itu disengat kala jengking atau dipatuk ular. Mereka memberinya pelbagai jenis rawatan, tetapi tiada apa yang dapat memberinya keyakinan. Salah seorang daripada mereka berkata: Alangkah baiknya jika kamu pergi kepada orang-orang yang berkhemah bersama kamu; mungkin sebahagian daripada mereka mempunyai sesuatu yang dapat melegakan sahabat kamu. (Maka mereka pergi dan) salah seorang daripada mereka berkata: Ketua kami telah disengat kala jengking atau dipatuk ular. Kami telah memberinya pelbagai jenis ubat tetapi tiada apa yang dapat melegakannya. Adakah sesiapa di antara kamu mempunyai apa-apa, iaitu jampi, yang dapat menyembuhkan sahabat kami? Salah seorang daripada mereka berkata: Aku akan menggunakan jampi; kami telah meminta layanan daripada kamu, tetapi kamu enggan menjamu kami. Aku tidak akan menggunakan jampi sehingga kamu memberiku upah. Maka mereka menawarkan kepada mereka beberapa ekor biri-biri. Kemudian dia datang dan membaca Faithatul-Kitab dan meludah sehingga dia sembuh seolah-olah dia telah dibebaskan dari ikatan. Selepas itu mereka membayar upah seperti yang dipersetujui oleh mereka. Mereka berkata: Bahagikan (upah). Lelaki yang memakai azimat itu berkata: Jangan lakukan sehingga kami datang kepada Rasulullah (ﷺ) dan berunding dengannya. Maka mereka datang kepada Rasulullah (ﷺ) keesokan paginya dan menceritakannya kepadanya. Rasulullah (ﷺ) berkata: Dari mana kamu tahu bahawa itu adalah azimat? Kamu telah berbuat baik. Berikanlah aku sebahagian daripada kamu.