Jami At-Tirmizi — Hadis #26470
Hadis #26470
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ مِنْ صَلاَةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ " هَلْ قَرَأَ مَعِي أَحَدٌ مِنْكُمْ آنِفًا " . فَقَالَ رَجُلٌ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِنِّي أَقُولُ مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ " . قَالَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنِ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيمَا جَهَرَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الصَّلَوَاتِ بِالْقِرَاءَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَابْنُ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيُّ اسْمُهُ عُمَارَةُ . وَيُقَالُ عَمْرُو بْنُ أُكَيْمَةَ . وَرَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الزُّهْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ وَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنِ الْقِرَاءَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَلَيْسَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَا يَدْخُلُ عَلَى مَنْ رَأَى الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الإِمَامِ لأَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ هُوَ الَّذِي رَوَى عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْحَدِيثَ وَرَوَى أَبُو هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنْ صَلَّى صَلاَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ فَهِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ " . فَقَالَ لَهُ حَامِلُ الْحَدِيثِ إِنِّي أَكُونُ أَحْيَانًا وَرَاءَ الإِمَامِ قَالَ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ . وَرَوَى أَبُو عُثْمَانَ النَّهْدِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَمَرَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ أُنَادِيَ أَنْ لاَ صَلاَةَ إِلاَّ بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ . وَاخْتَارَ أَكْثَرُ أَصْحَابِ الْحَدِيثِ أَنْ لاَ يَقْرَأَ الرَّجُلُ إِذَا جَهَرَ الإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ وَقَالُوا يَتَتَبَّعُ سَكَتَاتِ الإِمَامِ . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْقِرَاءَةِ خَلْفَ الإِمَامِ فَرَأَى أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمُ الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الإِمَامِ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ أَنَا أَقْرَأُ خَلْفَ الإِمَامِ وَالنَّاسُ يَقْرَءُونَ إِلاَّ قَوْمًا مِنَ الْكُوفِيِّينَ وَأَرَى أَنَّ مَنْ لَمْ يَقْرَأْ صَلاَتُهُ جَائِزَةٌ . وَشَدَّدَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي تَرْكِ قِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَإِنْ كَانَ خَلْفَ الإِمَامِ فَقَالُوا لاَ تُجْزِئُ صَلاَةٌ إِلاَّ بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَحْدَهُ كَانَ أَوْ خَلْفَ الإِمَامِ . وَذَهَبُوا إِلَى مَا رَوَى عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَقَرَأَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خَلْفَ الإِمَامِ وَتَأَوَّلَ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " لاَ صَلاَةَ إِلاَّ بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ " . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَإِسْحَاقُ وَغَيْرُهُمَا . وَأَمَّا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ فَقَالَ مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " لاَ صَلاَةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ " . إِذَا كَانَ وَحْدَهُ . وَاحْتَجَّ بِحَدِيثِ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَيْثُ قَالَ مَنْ صَلَّى رَكْعَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَلَمْ يُصَلِّ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ وَرَاءَ الإِمَامِ . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ فَهَذَا رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَأَوَّلَ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " لاَ صَلاَةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ " . أَنَّ هَذَا إِذَا كَانَ وَحْدَهُ . وَاخْتَارَ أَحْمَدُ مَعَ هَذَا الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الإِمَامِ وَأَنْ لاَ يَتْرُكَ الرَّجُلُ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَإِنْ كَانَ خَلْفَ الإِمَامِ .
Al-Ansari menceritakan kepada kami, Ma’an menceritakan kepada kami, Malik bin Anas menceritakan kepada kami, dari Ibnu Syihab, dari Ibnu Akimah Al-Laythi, dari Abu Hurairah, bahwa Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam. Dia selesai solat di mana dia membaca dengan kuat dan berkata, "Adakah di antara kamu membaca dengan saya sebelum ini?" dan seorang lelaki berkata, "Ya." Wahai Rasulullah. Dia berkata, “Saya berkata, ‘Apa yang salah dengan saya ialah saya mempertikaikan al-Quran.’” Dia berkata, maka orang ramai berhenti membaca bersama Rasulullah s. Di mana Rasulullah صلى الله عليه وسلم memulakan solat dengan bacaan apabila mereka mendengarnya daripada Rasulullah s.a.w. Dia berkata, “Dan dalam Bab tentang kewibawaan Ibn Masoud, Imran bin Husain, dan Jabir bin Abdullah. Abu Issa berkata ini adalah hadis yang baik. Dan Ibn Akaimah Al-Laythi namanya Amara. Dia juga dipanggil Amr bin Ukaymah. Beberapa sahabat Al-Zuhri meriwayatkan hadis ini dan menyebutkan surat ini. Dia berkata, Al-Zuhri berkata. Maka orang ramai berhenti membaca apabila mereka mendengar perkara itu daripada Rasulullah s.a.w. Tidak ada dalam hadis ini yang berlaku kepada orang yang melihat bacaan di belakangnya. Imam kerana Abu Hurairah adalah orang yang meriwayatkan hadis ini dari Nabi saw, dan Abu Hurairah meriwayatkan dari Nabi saw. Rasulullah saw bersabda: “Barangsiapa yang mengerjakan shalat yang tidak membaca Al-Qur’an di dalamnya, maka shalat itu belum cukup waktunya, maka shalat itu belum sempurna.” Maka pembawa hadis itu berkata kepadanya Kadang-kadang saya berada di belakang imam. Dia berkata, “Bacalah kepada dirimu sendiri.” Abu Uthman al-Nahdi meriwayatkan dari Abu Hurairah. Dia berkata, "Dia memerintahkan saya." Rasulullah s.a.w. bersabda bahawa tidak ada solat melainkan dengan membaca Fatihah Al-Kitab. Kebanyakan sahabat hadis memilih agar lelaki itu tidak membaca dengan kuat. Imam membacakan bacaan, dan mereka berkata dia mengikuti jeda imam. Para ulama berselisih pendapat tentang bacaan di belakang imam. Kebanyakan orang yang berilmu, termasuk para Sahabat Nabi saw, dan orang-orang yang mengikutinya, dan orang-orang sesudah mereka, melihat bacaan di belakang imam, dan Malik bin Anas dan Abd berkata demikian. Allah ibn al-Mubarak, al-Syafi’i, Ahmad, dan Ishaq. Diriwayatkan dari Abdullah ibn al-Mubarak bahawa dia berkata, “Saya membaca Di belakang imam dan orang ramai sedang membaca, kecuali sekumpulan orang Kufan, dan saya mengira bahawa sesiapa yang tidak membaca doanya adalah dibenarkan. Sekumpulan ulama menegaskan bahawa Mengenai meninggalkan bacaan Fatihah Al-Kitab, walaupun berada di belakang imam, mereka berkata: Tidak cukup solat melainkan dengan membaca Fatihah Al-Kitab sahaja, sama ada atau tidak. Di belakang Imam. Mereka pergi ke apa yang diriwayatkan oleh Ubadah ibn al-Samit dari Nabi saw. Ubadah ibn al-Samit membaca selepas Nabi saw, di belakang Imam. Dia menafsirkan sabda Nabi s.a.w., "Tidak ada solat melainkan dengan membaca Fatihah Al-Kitab." Dan dalam hal ini dia berkata Asy-Syafi’i, Ishaq, dan lain-lain. Adapun Ahmad bin Hanbal, dia mengatakan maksud sabda Nabi s.a.w., "Tidak ada solat bagi sesiapa yang tidak membaca Fatihah." Buku itu. Jika dia bersendirian. Dia menggunakan hadis Jabir bin Abdullah sebagai dalil, di mana dia berkata: Sesiapa yang solat satu rakaat yang dia tidak membaca Ummu. Dia tidak solat melainkan dia berada di belakang imam. Ahmad ibn Hanbal berkata: Ini adalah seorang lelaki dari kalangan sahabat Nabi saw, yang mentafsirkan sabda Nabi saw. Beliau bersabda, “Tidak ada shalat bagi orang yang tidak membaca Fatihah Al Kitab.” Ini jika dia bersendirian. Dan Ahmad memilih dengan Ini adalah membaca di belakang imam, dan lelaki itu tidak boleh mengabaikan pembukaan kitab, walaupun dia berada di belakang imam.
Diriwayatkan oleh
Abu Hurairah (RA)
Sumber
Jami At-Tirmizi # 2/312
Gred
Sahih
Kategori
Bab 2: Solat