Câmiu't-Tirmizî — Hadis #27726
Hadis #27726
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَمِّهِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَدَى رَجُلَيْنِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ بِرَجُلٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَعَمُّ أَبِي قِلاَبَةَ هُوَ أَبُو الْمُهَلَّبِ وَاسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو وَيُقَالُ مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَأَبُو قِلاَبَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ الْجَرْمِيُّ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ لِلإِمَامِ أَنْ يَمُنَّ عَلَى مَنْ شَاءَ مِنَ الأُسَارَى وَيَقْتُلَ مَنْ شَاءَ مِنْهُمْ وَيَفْدِيَ مَنْ شَاءَ . وَاخْتَارَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْقَتْلَ عَلَى الْفِدَاءِ . وَقَالَ الأَوْزَاعِيُّ بَلَغَنِي أَنَّ هَذِهِ الآيَةَ مَنْسُوخَةٌ قَوْلُهُ تَعَالَى: (فَإِِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً) نَسَخَتْهَا: (وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ) حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنِ الأَوْزَاعِيِّ . قَالَ إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ قُلْتُ لأَحْمَدَ إِذَا أُسِرَ الأَسِيرُ يُقْتَلُ أَوْ يُفَادَى أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ إِنْ قَدَرُوا أَنْ يُفَادُوا فَلَيْسَ بِهِ بَأْسٌ وَإِنْ قُتِلَ فَمَا أَعْلَمُ بِهِ بَأْسًا . قَالَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الإِثْخَانُ أَحَبُّ إِلَىَّ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَعْرُوفًا فَأَطْمَعُ بِهِ الْكَثِيرَ .
İbn Ebi Ömer bize anlattı, Süfyan bize anlattı, Eyüp bize Ebu Kılabe'den, amcası ve İmran bin Hüseyin'den rivayet etti ki, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- Allah ona salat ve selam versin, müşriklerden bir adam karşılığında Müslümanlardan iki adamı fidye olarak verdi. Ebu İsa şöyle dedi: Bu, güzel ve sahih bir hadistir. Ebu Kılabe'nin amcası da Ebu Adı Abdul Rahman bin Amr olan ve Muaviye bin Amr olarak da anılan El-Muhallab ve adı Abdullah bin Zeyd el-Jarmi olan Ebu Kalaba. Ve iş. Buna göre, sahabeden ilim adamlarının çoğuna göre, Allah ona salat ve selam versin, diğerlerine göre ise imam, dilediğine salât etme hakkına sahiptir. esir alır, onlardan dilediğini öldürür, dilediğini fidye olarak verir. İlim ehlinden bir kısmı fidye yerine öldürmeyi tercih etti. Evzai şöyle dedi: "Bu ayetin neshedildiğini işittim. Yüce Allah'ın: (Ya bizden bir ödül olarak, ya da bir fidye olarak) nesih olmuştur: (Ve onları nerede bulursanız öldürün. (Bize Hannad anlattı, İbnü'l-Mübarek el-Evza'i'den rivayet etti. İshak bin Mansur dedi ki: Ahmed'e dedim ki: Eğer esir yakalanırsa öldürülür. Ya da en sevdiğin fidye karşılığında serbest bırakılır. Dedi ki: "Eğer fidye vermeye güçleri yetiyorsa bunda bir sakınca yoktur. Eğer öldürülürse bunda bir sakınca bilmiyorum." İshak bin İbrahim dedi. Tanınmış olmayı tercih ederim ve buna çok imreniyorum.
Rivayet eden
İmran bin Hüseyin (RA)
Kaynak
Câmiu't-Tirmizî # 21/1568
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 21: Seferler