Câmiu't-Tirmizî — Hadis #28406
Hadis #28406
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَمْكُثُ أَبُو الدَّجَّالِ وَأُمُّهُ ثَلاَثِينَ عَامًا لاَ يُولَدُ لَهُمَا وَلَدٌ ثُمَّ يُولَدُ لَهُمَا غُلاَمٌ أَعْوَرُ أَضَرُّ شَيْءٍ وَأَقَلُّهُ مَنْفَعَةً تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلاَ يَنَامُ قَلْبُهُ " . ثُمَّ نَعَتَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَوَيْهِ فَقَالَ " أَبُوهُ طِوَالٌ ضَرْبُ اللَّحْمِ كَأَنَّ أَنْفَهُ مِنْقَارٌ وَأُمُّهُ امْرَأَةٌ فَرْضَاخِيَّةٌ طَوِيلَةُ الْيَدَيْنِ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرَةَ فَسَمِعْنَا بِمَوْلُودٍ فِي الْيَهُودِ بِالْمَدِينَةِ فَذَهَبْتُ أَنَا وَالزُّبَيْرُ بْنُ الْعَوَّامِ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى أَبَوَيْهِ فَإِذَا نَعْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهِمَا فَقُلْنَا هَلْ لَكُمَا وَلَدٌ فَقَالاَ مَكَثْنَا ثَلاَثِينَ عَامًا لاَ يُولَدُ لَنَا وَلَدٌ ثُمَّ وُلِدَ لَنَا غُلاَمٌ أَعْوَرُ أَضَرُّ شَيْءٍ وَأَقَلُّهُ مَنْفَعَةً تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلاَ يَنَامُ قَلْبُهُ . قَالَ فَخَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمَا فَإِذَا هُوَ مُنْجَدِلٌ فِي الشَّمْسِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ وَلَهُ هَمْهَمَةٌ فَكَشَفَ عَنْ رَأْسِهِ فَقَالَ مَا قُلْتُمَا قُلْنَا وَهَلْ سَمِعْتَ مَا قُلْنَا قَالَ نَعَمْ تَنَامُ عَيْنَاىَ وَلاَ يَنَامُ قَلْبِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ .
Abdullah bin Muaviye el-Cumahi bize Hammad bin Seleme'nin Ali bin Zeyd'den, Abdul Rahman bin Ebi Bekre'den, babasından rivayetle şöyle dediğini anlattı: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Deccal'in babası ve annesi otuz yıl boyunca çocuk sahibi olmayacaklar, sonra onlara bir çocuk doğacak." "Tek gözlü çocuk en zararlı ve en az faydalı olanıdır. Gözleri uyur ama kalbi uyumaz." Sonra Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bize anne ve babasını tarif ederek şöyle buyurdu: Babası, burnu gaga gibi uzun saçlı bir adamdı, annesi ise uzun kollu, geniş bir kadındı.” Daha sonra Ebu Bekir şöyle dedi: Sonra Medine'de Yahudiler arasında bir bebek doğduğunu duyduk, bu yüzden ben ve Zübeyr bin El-Avvam, anne ve babasını görmeye gittik. Daha sonra Allah Resulü (s.a.v.)'in yasını tuttular. İkisine de selam verdi, biz de “Çocuğunuz var mı?” dedik. "Otuz yıl kaldık, bize bir çocuk doğmadı. Sonra bize tek gözlü, daha hasarlı bir oğlan çocuğu doğdu" dediler. En az faydalı olan şey gözünü uyutur ama kalbi uyumaz. "Bunun üzerine onlardan ayrıldık ve işte, kadife perdesi içinde güneşin altında yatıyordu" dedi. Ve mırıldandı, böylece başını açtı ve dedi ki, "Sen ne dedin, biz de söyledik ve ne söylediğimizi duydun mu?" “Evet gözlerim uyuyor ama kalbim uyumuyor” dedi. Abu dedi. İsa, bu güzel ve garip bir hadis. Hammad bin Seleme'nin hadisinden başkasını bilmiyoruz.
Rivayet eden
Abdurrahman bin Ebi Bekre (RA)
Kaynak
Câmiu't-Tirmizî # 33/2248
Derece
Daif
Kategori
Bölüm 33: Fitneler