Musnad Ahmad — Hadis #44673

Ebu Muaviye bize, El-Amaş'ın İbrahim'den, Alkame'den rivayet ettiğine göre şöyle dediğini anlattı: O, Arafat'ta iken Allah ondan razı olsun Ömer'in yanına bir adam geldi. O, Ebu Muaviye ve Amaş'ın, Kays ibn Mervan'dan, Haysemah'tan rivayetle, Ömer'in (Allah ondan razı olsun) yanına geldiğini ve "Geldim ey Emir" dediğini bize bildirdiğini söyledi. Kûfeli mü'minler ve ben orada Kur'an'ı ezbere okuyan bir adam bıraktım. Sinirlendi ve neredeyse iki dalımın arasını dolduracak kadar şişti. Gitti ve "Kim o? Yazıklar olsun sana" dedi. Abdullah bin Mesud dedi ki, o da söndürülmeye devam edildi ve içinde bulunduğu duruma dönünceye kadar öfkesi giderildi. Sonra şöyle dedi: Yazıklar olsun sana, Allah'a yemin ederim. İnsanlar arasında buna ondan daha layık birisinin kaldığını bilmiyorum, bunu da size anlatacağım. Allah'ın Elçisi, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin. Bu gece Ebubekir'in (Allah ondan razı olsun) yanında kalmaya devam ediyor. Bu Müslümanların meselesidir ve O bir gece onun yanında kaldı ve ben de onun yanındaydım, bunun üzerine Allah'ın Elçisi, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, dışarı çıktı ve biz de onunla çıktık ve mescidde ayakta namaz kılan bir adam gördük. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v.) ayağa kalktı ve onun kıraatini dinledi. Biz onu neredeyse tanıyabilecek duruma geldiğimizde, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Kim Kur'an'ı vahyedildiği gibi açık bir şekilde okumak isterse, onu İbn Ümmü Abd'in okuduğu gibi okusun." Dedi ki: "Sonra adam dua etmek için oturdu. Allah Resulü (s.a.v.) ona şöyle dedi: Dile, sana verilecektir. Dile, sana verilecektir. Ömer, Allah ondan razı olsun, dedi ki: "Allah'a yemin ederim ki, ona döneceğim. O halde ona müjde vereceğim" dedim. Ben de ona müjde vermek için yanına gittim ve Ebu Bekir'in benden önce geldiğini gördüm. Ve hayır, Allah'a yemin ederim ki, ben onu hiçbir hayırda yenmedim.