Câmiu't-Tirmizî — Hadis #29245

Hasan bin Ali el-Halal bize anlattı, Hüseyin bin Ali el-Cu'fi bize Zeyde'den, Şebib bin Garkade'den, Süleyman bin Amr ibn el-Ahvas'tan rivayet etti, babam bize Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- ile Veda Haccı'na şahit olduğunu, Allah'a şükrettiğini, O'na hamd ettiğini, zikrettiğini ve nasihat ettiğini anlattı. Sonra, "Hangi gün haramım? Hangi gün haramım? Hangi gün haramım?" O da şöyle dedi: "Haccın en büyük günü ey Allah'ın Resulü." "Kanınız, malınız ve namusunuz sizin için bu gününüz, bu memleketinizde, bu ayınızda olduğu gibi mukaddes değil mi?" dedi. O biçer Günahı ancak kendine işler, hiçbir baba oğluna karşı günah işlemez, çocuk da babasına karşı günah işlemez. Bir Müslüman, diğer bir Müslümanın kardeşidir, dolayısıyla bir Müslümanın, kardeşi tarafından işlenmesi caiz değildir. Kendine helal kıldığı şeyden başkası yoktur. Gerçekten İslam öncesi dönemde her türlü faiz size farz kılınmıştı. Sermayene haksızlık edilmedi, sen de haksızlığa uğramayacaksın. Abbas bin Abdülmuttalib'in faizi hariç, zira o tamamen ödemeye tabidir. Nitekim İslam öncesi dönemde her kanın bir bedeli vardı ve ilk kan, Peygamber'in kanından daha değersizdi. İslam öncesi dönemde, Benî Leys arasında Hâris ibn Abdülmuttalib'in kanı emziriyordu ve Huzeyl onu öldürdü. Ve kadınlara iyi davranın. Şüphesiz onlar sizin kullarınızdır ve apaçık bir hayasızlık yapmadıkça onlara bundan başka bir şey yapmaya hakkınız yoktur. Eğer öyleyse, onları terk edin. yataklara götürün ve onları şiddetli olmayan bir şekilde dövün; Eğer sana itaat ederlerse, onlara karşı bir yol aramayın. Şüphesiz sizin eşleriniz üzerinde hakkınız vardır. Hanımlarınızın da sizin üzerinizde hakları vardır. Hanımlarınız üzerindeki hakkınıza gelince, onlar, hoşlanmadıklarınızı yataklarınıza sokmazlar ve hoşlanmadıklarınıza da evlerinizde ezan okunmasına izin vermezler. Onların sizin üzerinizdeki hakkı, onları giydirmek ve doyurmak konusunda onlara iyilik yapmanızdır.” Ebu İsa dedi ki: Bu güzel ve sahih bir hadistir ve bunu kendisi rivayet etmiştir. Ebu'l-Ahvas, Şebib bin Garkada'dan rivayet etmiştir.