Câmiu't-Tirmizî — Hadis #29431
Hadis #29431
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ سَلاَّمٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ رَبِيعَةَ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذُكِرْتُ عِنْدَهُ وَافِدَ عَادٍ فَقُلْتُ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ وَافِدِ عَادٍ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا وَافِدُ عَادٍ " . قَالَ فَقُلْتُ عَلَى الْخَبِيرِ سَقَطْتَ إِنَّ عَادًا لَمَّا أُقْحِطَتْ بَعَثَتْ قَيْلاً فَنَزَلَ عَلَى بَكْرِ بْنِ مُعَاوِيَةَ فَسَقَاهُ الْخَمْرَ وَغَنَّتْهُ الْجَرَادَتَانِ ثُمَّ خَرَجَ يُرِيدُ جِبَالَ مَهْرَةَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي لَمْ آتِكَ لِمَرِيضٍ فَأُدَاوِيَهِ وَلاَ لأَسِيرٍ فَأُفَادِيَهُ فَاسْقِ عَبْدَكَ مَا كُنْتَ مُسْقِيَهُ وَاسْقِ مَعَهُ بَكْرَ بْنَ مُعَاوِيَةَ . يَشْكُرْ لَهُ الْخَمْرَ الَّذِي سَقَاهُ فَرُفِعَ لَهُ سَحَابَاتٌ فَقِيلَ لَهُ اخْتَرْ إِحْدَاهُنَّ فَاخْتَارَ السَّوْدَاءَ مِنْهُنَّ فَقِيلَ لَهُ خُذْهَا رَمَادًا رَمْدَدًا لاَ تَذَرُ مِنْ عَادٍ أَحَدًا وَذُكِرَ أَنَّهُ لَمْ يُرْسَلْ عَلَيْهِمْ مِنَ الرِّيحِ إِلاَّ قَدْرُ هَذِهِ الْحَلْقَةِ يَعْنِي حَلْقَةَ الْخَاتَمِ . ثُمَّ قَرَأَ : (إذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ * مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلاَّ جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ ) الآيَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سَلاَّمٍ أَبِي الْمُنْذِرِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ حَسَّانَ وَيُقَالُ لَهُ الْحَارِثُ بْنُ يَزِيدَ .
İbn Ebî Ömer anlattı, Süfyan bin Uyeyne, Selâm'dan, Asım bin Ebu'n-Neccud'dan, Ebu Vel'den, Rabi'ah'dan bir adamdan rivayet etti ki, o da benim Medine'ye gelip Resûlullah'ın (s.a.v.) yanına gittiğimi söyledi, ben de ona ziyaret eden bir ziyaretçiden bahsettim ve ben de "Onun gibi olmaktan Allah'a sığınırım" dedim. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, "Ad'ın gelişi de değildir" buyurdu. Dedi ki: "Uzmana göre, 'Düştüm. Aad mağlup olunca birkaç günlüğüne gönderdim. Bunun üzerine Bekir bin Muaviye'nin yanına gitti ve ona içirmesi için şarap verdi ve iki çekirge ona şarkı söyletti. Sonra Mahra dağlarını isteyerek dışarı çıktı ve dedi ki: Allah'ım, ben yapmadım. Bir hasta için sana geleceğim ve onu iyileştireceğim ya da bir tutuklu için gelip onu kurtaracağım. Hizmetçinize, ona içirdiğiniz gibi içecek bir şey verin ve Bekr ibn Muaviye'ye de onunla birlikte içecek bir şey verin. Şarap için ona teşekkür edecek. Ona içecek veren ve onun için bulutlar kaldırılan ve ona "Onlardan birini seç" denilen kişidir. Bunun üzerine içlerinden siyah olanları seçti ve kendisine, "Onları kül olarak al, hiçbirini dağıtma" denildi. Uhud'u ziyaret etmiş ve bu yüzüğün yani mühür yüzüğü miktarı dışında üzerlerine rüzgar gönderilmediğini bildirmiştir. Sonra şu ayeti okudu: (Onlara gönderdiğimizde kısır bir rüzgâr olacaktır. Birincisi, bu hadis, Selam Ebu'l-Münzir'den, Asım bin Ebu'n-Neccud'dan, Ebu Va'il'den, El-Hâris bin Hasan'dan rivayet edilmiştir ve kendisine El-Hâris İbni Yezid denir...
Rivayet eden
Ebu Veil (RA)
Kaynak
Câmiu't-Tirmizî # 47/3273
Derece
Hasan
Kategori
Bölüm 47: Tefsir