Musnad Ahmad — Hadis #44524

Ebu'l-Yaman bize dedi ki, Şuayb bize ez-Zühri'den rivayetle dedi ki, fıkıh ehlinden Ensar'dan bir adam bana Osman ibn Affan'ın -Allah ondan razı olsun- Peygamber Efendimiz (sav)'in sahabelerinden bazılarının Allah onu bereketlesin ve ona huzur versin, öldüğünde öldüğünü duyduğunu işittiğini söyledi. Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun. Bazıları neredeyse fısıldaşacak kadar onun için üzüldüler. Osman, "Ben de onlardan biriydim" dedi. Ben bir yığın yığının gölgesinde otururken Ömer yanımdan geçti. Allah ondan razı olsun, o da bana selam verdi ama ben onun yanımdan geçtiğini veya selam verdiğini hissetmedim, bunun üzerine Ömer yola çıkıp Ebu Bekir'in (Allah ondan razı olsun) yanına girdi. Yetkisi üzerine ona şöyle dedi: Ne şaşıyorsun ki ben Osman'ın yanından geçtim ve ona selam verdim, ama o selamıma karşılık vermedi ve o ve Ebu Bekir, Ebu Bekir'in valiliğine gittiler. Bekir, Allah ondan razı olsun, hepsi bana selam verinceye kadar. Sonra Ebu Bekir şöyle dedi: Kardeşin Ömer yanıma geldi ve senin yanından geçtiğini söyledi, o da bana selam verdi ama yapmadı. Sen ona cevap ver, aleyhisselâm. Bunu sana ne yaptırdı? 'Ben yapmadım' dedi. Ömer, "Evet, Allah'a yemin ederim ki yaptım ama bu sana yük oldu ey Emevi" dedi. Ben, “Vallahi, senin geçtiğini, selamlandığını hissetmedim” dedim. Ebu Bekir, "Osman doğru söyledi ve bir şey seni bundan alıkoydu" dedi. Ben de evet dedim, o da "Nedir?" dedi. Osman -Allah ondan râzı olsun- şöyle dedi: "Cenâb-ı Hak, Allah ondan razı olsun ve rahmet eylesin. Onun selameti, biz ona kurtuluşunu sormadan önce vefat etti.” Sorun bu. Ebu Bekir, "Bunu kendisine sordum" dedi. Şöyle dedi: "Bunun üzerine yanına gittim ve ona şöyle dedim: 'Babam, sen ve annem adına. Senin onun üzerinde daha çok hakkın var.'” dedi Ebubekir. Bakire dedim ki, “Ya Resulullah, bu konuda ne ferahlık.” Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Kim amcama sunduğum sözü benden kabul ederse, o da ona karşılık vermiş olur." Ali, bu onun için bir kurtuluştur.