El-Edebul Mufred — Hadis #46794

Hadis #46794
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ أُسَامَةَ، عَنْ مِسْعَرٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ قَيْسٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قُرَّةَ الْكِنْدِيِّ قَالَ‏:‏ عَرَضَ أَبِي عَلَى سَلْمَانَ أُخْتَهُ، فَأَبَى وَتَزَوَّجَ مَوْلاَةً لَهُ، يُقَالُ لَهَا‏:‏ بُقَيْرَةُ، فَبَلَغَ أَبَا قُرَّةَ أَنَّهُ كَانَ بَيْنَ حُذَيْفَةَ وَسَلْمَانَ شَيْءٌ، فَأَتَاهُ يَطْلُبُهُ، فَأَخْبَرَ أَنَّهُ فِي مَبْقَلَةٍ لَهُ، فَتَوَجَّهَ إِلَيْهِ، فَلَقِيَهُ مَعَهُ زَبِيلٌ فِيهِ بَقْلٌ، قَدْ أَدْخَلَ عَصَاهُ فِي عُرْوَةِ الزَّبِيلِ، وَهُوَ عَلَى عَاتِقِهِ، فَقَالَ‏:‏ يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ، مَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ حُذَيْفَةَ‏؟‏ قَالَ‏:‏ يَقُولُ سَلْمَانُ‏:‏ ‏{‏وَكَانَ الإِنْسَانُ عَجُولاً‏}‏، فَانْطَلَقَا حَتَّى أَتَيَا دَارَ سَلْمَانَ، فَدَخَلَ سَلْمَانُ الدَّارَ فَقَالَ‏:‏ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ، ثُمَّ أَذِنَ لأَبِي قُرَّةَ، فَدَخَلَ، فَإِذَا نَمَطٌ مَوْضُوعٌ عَلَى بَابٍ، وَعِنْدَ رَأْسِهِ لَبِنَاتٌ، وَإِذَا قُرْطَاطٌ، فَقَالَ‏:‏ اجْلِسْ عَلَى فِرَاشِ مَوْلاَتِكَ الَّتِي تُمَهِّدُ لِنَفْسِهَا، ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُهُ فَقَالَ‏:‏ إِنَّ حُذَيْفَةَ كَانَ يُحَدِّثُ بِأَشْيَاءَ، كَانَ يَقُولُهَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَضَبِهِ لأَقْوَامٍ، فَأُوتَى فَأُسْأَلُ عَنْهَا‏؟‏ فَأَقُولُ‏:‏ حُذَيْفَةُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُ، وَأَكْرَهُ أَنْ تَكُونَ ضَغَائِنُ بَيْنَ أَقْوَامٍ، فَأُتِيَ حُذَيْفَةُ، فَقِيلَ لَهُ‏:‏ إِنَّ سَلْمَانَ لاَ يُصَدِّقُكَ وَلاَ يُكَذِّبُكَ بِمَا تَقُولُ، فَجَاءَنِي حُذَيْفَةُ فَقَالَ‏:‏ يَا سَلْمَانُ ابْنَ أُمِّ سَلْمَانَ، فَقُلْتُ يَا حُذَيْفَةُ ابْنَ أُمِّ حُذَيْفَةَ، لَتَنْتَهِيَنَّ، أَوْ لَأَكْتُبَنَّ فِيكَ إِلَى عُمَرَ، فَلَمَّا خَوَّفْتُهُ بِعُمَرَ تَرَكَنِي، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ مِنْ وَلَدِ آدَمَ أَنَا، فَأَيُّمَا عَبْدٌ مِنْ أُمَّتِي لَعَنْتُهُ لَعْنَةً، أَوْ سَبَبْتُهُ سَبَّةً، فِي غَيْرِ كُنْهِهِ، فَاجْعَلْهَا عَلَيْهِ صَلاةً‏
İshak ibn Muhlid bize Hammad ibn Usame'den, Mis'ar'dan rivayet etti, o da şöyle dedi: Ömer ibn Kays bize Amr ibn Ebu Kurrah el-Kindi'den rivayet etti. Dedi ki: Babam Selman'a kız kardeşini teklif etti ama o reddetti ve Bakira adlı hizmetçisiyle evlendi. Ebu Kurrah'a kendisinin Huzeyfe'den olduğu ve Selman'ın bir şeyi olduğu haber verildi, o da yanına gelerek bunu istedi ve kendisine bunun kendi sebze bahçesinde olduğu söylendi. O da ona gitti ve Zabeel'in yanında biraz sebze olduğunu gördü. Asasını omuzlarındaki gübre yığınının elbisesine soktu ve şöyle dedi: Ey Ebu Abdullah, Huzeyfe ile aranda ne vardı? Dedi ki: Şöyle diyor: Selman: {Ve adam aceleciydi}, böylece Selman'ın evine gelinceye kadar yola çıktılar, sonra Selman eve girdi ve şöyle dedi: Selam sana, sonra babama izin verdi. Kurra içeri girdi ve bir kapının üzerine bir desen yerleştirilmişti, kapının başında tuğlalar vardı ve işte küpeler vardı. O da şöyle dedi: Hanımınızın yatağına oturun. O da kendini hazırladı, sonra onunla konuşmaya başladı ve şöyle dedi: Huzeyfe, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in öfkeyle söylediği şeyleri anlatıyordu. Bir halka, bu yüzden bunu sorabilir miyim? Ben de diyorum ki: Hudhayfah ne söylediğini en iyi bilendir ve insanlar arasında kin olmasından nefret ediyorum. Bunun üzerine Huzeyfe geldi ve ona şöyle denildi: Selman sana inanmıyor ve söylediklerine de inkar etmiyor. Bunun üzerine Huzeyfe bana geldi ve şöyle dedi: Ey Ümmü Selman'ın oğlu Selman, ben de dedim ki: "Ey Ümmü Huzeyfe'nin oğlu Huzeyfe, artık durmalısın, yoksa Ömer'e kadar senin hakkında yazarım." Onu korkuttuğumda Ümmü Huzeyfe hakkında beni bıraktı ve şöyle dedi: Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle dedi: Ben Adem'in soyundanım, öyleyse ümmetimden lânetlediğim veya görünüşünden başka bir şekilde lânetlediğim her kulu, onu ona uygulasın. Namaz
Kaynak
El-Edebul Mufred # 11/234
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 11: Bölüm 11
Önceki Hadis Tüm Hadisleri Gör Sonraki Hadis
Konular: #Prayer #Mother

İlgili Hadisler