El-Edebul Mufred — Hadis #47526
Hadis #47526
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ: أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللهِ بْنُ عَبْدِ اللهِ قَالَ: قَدِمَ مُعَاوِيَةُ حَاجًّا حَجَّتَهُ الأُولَى وَهُوَ خَلِيفَةٌ، فَدَخَلَ عَلَيْهِ عُثْمَانُ بْنُ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ: السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الأَمِيرُ وَرَحْمَةُ اللهِ، فَأَنْكَرَهَا أَهْلُ الشَّامِ وَقَالُوا: مَنْ هَذَا الْمُنَافِقُ الَّذِي يُقَصِّرُ بِتَحِيَّةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ؟ فَبَرَكَ عُثْمَانُ عَلَى رُكْبَتِهِ ثُمَّ قَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، إِنَّ هَؤُلاَءِ أَنْكَرُوا عَلَيَّ أَمْرًا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنْهُمْ، فَوَاللَّهِ لَقَدْ حَيَّيْتُ بِهَا أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ، فَمَا أَنْكَرَهُ مِنْهُمْ أَحَدٌ، فَقَالَ مُعَاوِيَةُ لِمَنْ تَكَلَّمَ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ: عَلَى رِسْلِكُمْ، فَإِنَّهُ قَدْ كَانَ بَعْضُ مَا يَقُولُ، وَلَكِنَّ أَهْلَ الشَّامِ قَدْ حَدَثَتْ هَذِهِ الْفِتَنُ، قَالُوا: لاَ تُقَصَّرُ عِنْدَنَا تَحِيَّةُ خَلِيفَتِنَا، فَإِنِّي إِخَالُكُمْ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ تَقُولُونَ لِعَامِلِ الصَّدَقَةِ: أَيُّهَا الأمِيرُ.
Ebu'l-Yaman bize anlattı, şöyle dedi: Bize Şuayb, Zühri'den rivayetle şöyle dedi: Ubeydullah bin Abdullah bana anlattı, şöyle dedi: Muaviye haccını yaptı. Birincisi halife iken Osman bin Huneyf el-Ensari onun yanına gelerek şöyle dedi: Selam sana ey prens, Allah'ın rahmeti sana olsun. Allah'ım, Levant halkı bunu reddetti ve şöyle dediler: Müminlerin Emiri'ne selam vermeyi ihmal eden bu münafık kimdir? Bunun üzerine Osman dizini kutsadı ve şöyle dedi: Ey Müminlerin Emiri, bu insanlar senin onlardan daha iyi bildiğin bir şeyi bana yalanladılar. Vallahi bir baba olarak seni bununla selamladım. Bekir, Ömer ve Osman ve hiçbiri bunu inkar etmedi; bunun üzerine Muaviye, Suriye halkından kim konuşursa şöyle dedi: Elçilerinizde, çünkü onun söylediği bazı şeyler vardı, ama Levant halkı bu ayartmalara maruz kaldı, dediler ki: Halifemizin bizimle selamlaşmasını kısaltmayın, çünkü size güveniyorum, ah Şehir halkı hayırsevere şöyle der: Ey prens.
Kaynak
El-Edebul Mufred # 42/1024
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 42: Bölüm 42