Sünen Nesâî — Hadis #21582
Hadis #21582
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ اللَّهِ، - وَهُوَ ابْنُ عُمَرَ - عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ يَرْفَعُ يَدَيْهِ كَذَلِكَ حَذْوَ الْمَنْكِبَيْنِ .
İbni Ömer'den rivayet edilmiştir: Peygamber (s.a.v.) namaza başladığında, rükû etmek istediğinde, rükûdan başını kaldırdığında ellerini kaldırırdı ve ilk iki rekattan sonra ayağa kalktığında da aynı şekilde omuzları hizasında ellerini kaldırırdı.
Rivayet eden
Abdullah ibn Umar (RA)
Kaynak
Sünen Nesâî # 13/1182
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 13: Namazda Yanılma
Konular:
#Mother