Mişkat el-Masabih — Hadis #37642

Teyzem Meymune'nin yanında Peygamber Efendimiz'in yanında bir gece geçirdim. Ailesiyle bir süre konuştuktan sonra uyudu, sonra gecenin son üçte biri geldiğinde veya biraz sonra oturdu, gökyüzüne baktı ve surenin sonuna kadar "Göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde elbette akıl sahipleri için ayetler vardır" (Al-i İmran: 190) ayetini okudu. Sonra kalkıp kovanın yanına gitti, onun ipini çözdü ve bir kaseye biraz su döktü, sonra iki uç arasında çok fazla gitmeden güzelce bir abdest aldı ve tamamen bitirince ayağa kalkıp namaz kıldı. Ayağa kalktım, abdest aldıktan sonra sol yanında durdum, bunun üzerine beni kulağımdan tutup sağ yanına döndürdü. Namazı toplam on üç rekattı. Sonra uzanıp uyudu ve her zamanki gibi horladı. Bilal onun için ezan okuduğunda abdestsiz dua ediyordu ve duasında şu sözler yer alıyordu: "Allah'ım, kalbime nur ver, gözüme nur ver, kulağıma nur ver, sağıma nur ver, soluma nur ver, üstümde nur, altımda nur, önümde bir nur, arkamda bir nur ver ve bana bir nur ver." Bazıları “dilimde nur” diye ekledi ve “eklemlerim, etim, kanım, saçlarım, cildim” dedi. (Buhari ve Müslim.) Her ikisinin de rivayet ettiği bir rivayette şöyle buyurmuştur: "Ruhumun içine nur ver ve bana bol bir nur ver." Bir başka Müslim'de şöyle dedi: "Allah'ım, bana nur ver."