Hadis Derlemesi — Hadis #38093

İbn Abbas'tan (Allah her ikisinden de razı olsun) rivayetle şöyle dedi: Ömer beni Bedir şeyhlerinin yanına getirirdi, sanki içlerinden bazıları bunu kendi içlerinde bulmuşlar ve şöyle demişlerdi: Bu kişi neden bizimle girdi? Bizim de onun gibi oğullarımız var, Ömer de şöyle dedi: Burası senin öğrendiğin yer. Bir gün beni aradı ve onlarla birlikte içeri girmemi sağladı. O gün beni onlara göstermek dışında aradığını görmedim. Dedi ki: Allah'ın şu sözüne ne dersin: Allah'ın zaferi ve fetihleri ​​geldiğinde? Onlardan bir kısmı şöyle dedi: Bize zafer ve fetih verildiğinde, Allah'a hamd etmek ve O'ndan bağışlanma dilemekle emrolunduk. Ve bazıları sessiz kaldı. فَلَمْ يَقُلْ شَيئاً فَقَالَ لي : أَكَذلِكَ تقُولُ يَا ابنَ عباسٍ ؟ فقلت : لا قَالَ : فَمَا تَقُولُ ؟ قُلْتُ : هُوَ أجَلُ رَسُولِ الله صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ En alim adam ona selam verdi. "Allah'ın zaferi ve fetihleri ​​gelip çattığında ve bu da sizin ölüm alameti olduğu zaman, Rabbinizi hamd ile tesbih edin ve O'ndan mağfiret dileyin, çünkü o tevbe içindeydi" buyurdu. Ömer, onun hakkında söyledikleri dışında hiçbir şey bilmiyorum. Buhari'nin rivayet ettiği