Mişkat el-Masabih — Hadis #48562
Hadis #48562
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: خَرَجْتُ إِلَى الطُّورِ فَلَقِيتُ كَعْبَ الْأَحْبَارِ فَجَلَسْتُ مَعَهُ فَحَدَّثَنِي عَنِ التَّوْرَاةِ وَحَدَّثْتُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ فِيمَا حَدَّثْتُهُ أَنْ قُلْتُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفَيْهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ مَاتَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ وَمَا من دَابَّة إِلَّا وَهِي مسيخة يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِنْ حِينِ تُصْبِحُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلَّا الْجِنَّ وَالْإِنْسَ وفيهَا سَاعَةٌ لَا يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي يسْأَل الله شَيْئا إِلَّا أعطَاهُ إِيَّاهَا. قَالَ كَعْبٌ: ذَلِكَ فِي كُلِّ سَنَةٍ يَوْمٌ. فَقلت: بل فِي كل جُمُعَة قَالَ فَقَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ. فَقَالَ: صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: لَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلَامٍ فَحَدَّثْتُهُ بِمَجْلِسِي مَعَ كَعْب وَمَا حَدَّثْتُهُ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَقُلْتُ لَهُ: قَالَ كَعْب: ذَلِك كُلِّ سَنَةٍ يَوْمٌ؟ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: كَذَبَ كَعْبٌ. فَقُلْتُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ. فَقَالَ: بَلْ هِيَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: صَدَقَ كَعْبٌ ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: قَدْ عَلِمْتُ أَيَّةَ سَاعَةٍ هِيَ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَة فَقلت لَهُ: فَأَخْبرنِي بهَا. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: فَقُلْتُ: وَكَيْفَ تَكُونُ آخِرَ سَاعَةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي وَتلك السَّاعَة لَا يُصَلِّي فِيهَا؟» فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ فَهُوَ فِي صَلَاةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ؟» قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: فَقلت: بلَى. قَالَ: فَهُوَ ذَاك. رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَرَوَى أَحْمد إِلَى قَوْله: صدق كَعْب
Ebu Hureyre'den rivayetle o şöyle dedi: Tur'a çıktım ve Ka'b el-Ahbar'la karşılaştım, onunla oturdum, o bana Tevrat'tan bahsetti, ben de ona Resûlullah'tan (Allah ona salat ve selam versin) bahsettim. Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun ve ben onunla konuştuğum sırada şöyle dedim: Allah'ın Resulü, Allah onu salat ve selam etsin, şöyle dedi: "Güneşten çıktığım en hayırlı gün Cuma günüdür. Adem o gün yaratıldı, onun üzerine indi, o gün tövbe edildi, o gün tövbe edildi ve o gün kıyamet gelecek ve cuma gününden başka hiçbir canlı yoktur. Sabah vaktinden güneş doğuncaya kadar." Cinler ve insanlar hariç, kıyametin alacakaranlığında hiçbir Müslüman kulun karşılaşmayacağı bir saat vardır. O, namaz kılarken Allah'tan bir şey istedi ama O, ona verdi: Bu, her sene bir gündür. Dedi ki: Allah'ın Elçisi, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, doğru söyledi. Ebu Hureyre şöyle dedi: Ka'b'la görüşmemde Abdullah bin Selam'la karşılaştım ve onunla Cuma günü konuştuğum şeyleri konuştum ve ona şöyle dedim: Ka'b şöyle dedi: Bu her yıl bir gün mü? Abdullah bin Selam şöyle dedi: Kaab yalan söyledi. Ben de ona, "Sonra Ka'b Tevrat'ı okudu" dedim. Şöyle dedi: Aksine her Cumadır. Abdullah bin Selam şöyle dedi: Ka'b doğru söyledi. Sonra Abdullah bin Selam şöyle dedi: Bir saatin alametini biliyordum. Ebu Hureyre şöyle dedi: "Ben de ona: Bana anlat dedim." Abdullah bin Selam şöyle dedi: Cuma gününün son saatidir. Ebu Hureyre dedi ki: Ben de dedim ki: Bu nasıl olabilir? Cuma gününün son saatinde Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştu: "Hiçbir kul bununla karşılaşmayacaktır." Müslümandır namaz kılıyor ama o saatte namaz kılmıyor mu? Abdullah bin Selam şöyle dedi: Allah Resulü (s.a.v.) şöyle demedi mi: "Kim namazı beklerken oturursa, namaz kılıncaya kadar namazdadır?" Ebu Hureyre şöyle dedi: Ben de: Evet dedim. Şöyle dedi: İşte budur. Malik, Ebu Dâvûd ve Tirmizî En-Nesâî'nin rivayet ettiğine göre Ahmed, onun şöyle dediğini nakletmiştir: Ka'b doğru söylemiştir.
Rivayet eden
Ebû Hüreyre (r.a.)
Kaynak
Mişkat el-Masabih # 4/1359
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 4: Bölüm 4