Mişkat el-Masabih — Hadis #51044
Hadis #51044
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا غَزَا بِنَا قَوْمًا لَمْ يَكُنْ يَغْزُو بِنَا حَتَّى يُصْبِحَ وَيَنْظُرَ إِلَيْهِمْ فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا كَفَّ عَنْهُمْ وَإِنْ لَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا أَغَارَ عَلَيْهِمْ قَالَ: فَخَرَجْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَانْتَهَيْنَا إِلَيْهِمْ لَيْلًا فَلَمَّا أَصْبَحَ وَلَمْ يسمَعْ أذاناً رِكبَ ورَكِبْتُ خلفَ أبي طلحةَ وَإِنَّ قَدَمِي لَتَمَسُّ قَدِمَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: فَخَرَجُوا إِلَيْنَا بَمَكَاتِلِهِمْ ومساحيهم فَلَمَّا رأى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا: مُحَمَّدٌ واللَّهِ محمّدٌ والخميسُ فلَجؤوا إِلَى الْحِصْنِ فَلَمَّا رَآهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قومٍ فساءَ صباحُ المُنْذَرينَ»
Enes'ten rivayetle: Eğer Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- bizimle birlikte bir kavme karşı savaşsaydı, sabah gelip onlara bakana kadar bizimle savaşmazdı. Kendilerinden okunan bir ezan işitse ve ezan duymasa onlara saldırıyordu. Dedi ki: Bunun üzerine Hayber'e çıktık ve gece onlara ulaştık; sabah olduğunda O, ezan sesini duymadı. O bindi, ben de Ebu Talha'nın arkasına bindim ve ayaklarım Allah Resulü'nün (Allah ona salat ve selam versin) ayaklarına dokundu. Dedi ki: Bunun üzerine çadırları ve çuvallarıyla yanımıza geldiler. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'i görünce şöyle dedi: Vallahi Muhammed, Muhammed ve el-Hamis, kaleye sığındılar ve onları görünce Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Allah büyüktür, Allah büyüktür. Hayber mahvoldu. Bir halk meydanında konakladığımızda, uyarılanların sabahı bozuldu."
Rivayet eden
Enes b. Mâlik (r.a.)
Kaynak
Mişkat el-Masabih # 19/3931
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 19: Bölüm 19