Sünen Nesâî — Hadis #22192
Hadis #22192
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ مَنْ فَاتَهُ حِزْبُهُ مِنَ اللَّيْلِ فَقَرَأَهُ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ إِلَى صَلاَةِ الظُّهْرِ فَإِنَّهُ لَمْ يَفُتْهُ أَوْ كَأَنَّهُ أَدْرَكَهُ . رَوَاهُ حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ مَوْقُوفًا .
Abdurrahman bin Abdul-Kari'den, Ömer bin El-Hattab'ın şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Kim gece farzını kaçırır ve güneşin tepe noktasından öğle namazına kadar okursa onu kaçırmamış olur veya sanki yetişmiş gibi olur.
Rivayet eden
Abd al-Rahman bin Abd al-Qari (RA)
Kaynak
Sünen Nesâî # 20/1792
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 20: Gece Namazı