Câmiu't-Tirmizî — Hadis #29305

İbn Ebi Ömer bize anlattı, Süfyan bize Mis'ar'dan, Asım bin Ebu'n-Neccüd'den, Zirr bin Hubeyş'ten rivayetle şöyle dedi: Huzeyfe bin El-Yaman'a dedim ki, Allah Resulü, Allah ona bereket versin ve ona huzur versin, Beyt-i Haram'da namaz kıldı. "Hayır" dedi. "Evet" dedim. “Sen öyle diyorsun ey kel adam” dedi. Bunu neden söylüyorsun? Söyledim Kur'an'a yemin ederim ki, benimle senin aranda Kur'an vardır. Bunun üzerine Hudhayfah şöyle dedi: "Kim Kur'an'ı delil olarak kullanırsa, o kurtulmuştur." Süfyan, "Kuran'ı delil olarak kullanmıştır" dedi. Ve belki de girdiğini söyledi ve şöyle dedi: (Kulunu gece Mescid-i Haram'dan Mescid-i Aksa'ya götüren Allah'ın şanı yücedir.) Şöyle dedi: Namaz kıldığını mı sanıyordu? Bunun üzerine "Hayır" dedim. "Eğer o orada namaz kılsaydı, Mescid-i Haram'da namaz kılmanız farz kılındığı gibi, orada da namaz kılmanız farz olurdu" dedi. Hudhayfah, "Resulullah (s.a.v.) geldi" dedi. Allah ona salât etsin ve ona, sırtı uzun, adımları gözlerine kadar uzanmış bir hayvanla huzur versin ve onlar, Cenneti görene kadar pırıl pırıl sırtını kaldırmadılar. Ateş ve ahiret vaadi de bir aradadır. Daha sonra başlangıçlarına döndüler. Dedi ki: "Onu bağladığını ve ondan kaçmadığını, aksine ona boyun eğdirdiğini söylüyorlar." Görünmeyeni de görüleni de bilen O'nundur. Ebu İsa şöyle dedi: Bu, güzel ve sahih bir hadistir.