Mişkat el-Masabih — Hadis #51139

Abdurrahman bin Avf'tan rivayetle şöyle dedi: Bedir günü saf halinde duruyordum, sağıma ve soluma baktım ve Ensar'dan iki oğlan gördüm. Dişleri tazeydi, ben de kaburgalarının arasında olmak istedim, bunun üzerine içlerinden biri bana göz kırptı ve şöyle dedi: Amca, Ebu Cehil'i tanıyor musun? Dedim ki: Evet, ihtiyacın ne? Ona mı, yeğenime mi? Şöyle dedi: Bana, Resûlullah'a (s.a.v.) lanet ettiği, ruhum elinde olan Allah'a yemin ederim ki, onu görsem, o ölünceye kadar benim siyahlığım onun siyahlığını bırakmazdı denildi. O aramızda en hızlı olanımız, bu yüzden buna hayran kaldım. Dedi ki: Diğeri de bana göz kırptı ve aynı şeyi söyledi ama ben bakınca yüzüm kızarmadı. Babam Cehil halkın arasında dolaşıyor, ben de dedim ki: Görmüyor musun? Bu bana sorduğun arkadaşın. Şöyle dedi: Bunun üzerine kılıçlarıyla ona saldırdılar ve onu öldürünceye kadar vurdular. Daha sonra Allah Resulü'nün (s.a.v.) yanına gittiler ve ona durumu anlattılar, o da şöyle dedi: "Onu hanginiz öldürdünüz?" Bunun üzerine her biri şöyle dedi: Onu ben öldürdüm. Dedi ki: "Kılıçlarınızı sildiniz mi? Hayır dediler. Bunun üzerine Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- iki kılıca baktı ve: "İkiniz de onu öldürdünüz" dedi. Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-, Muaz bin Amr bin el-Cemuh ve iki adam olan Muaz bin Amr bin el-Cemuh ve Muaz bin Afra adına onun yağmalanmasına hükmetti.