Sünen Nesâî — Hadis #21621
Hadis #21621
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَرُدُّ عَلَيْنَا السَّلاَمَ حَتَّى قَدِمْنَا مِنْ أَرْضِ الْحَبَشَةِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ فَأَخَذَنِي مَا قَرُبَ وَمَا بَعُدَ فَجَلَسْتُ حَتَّى إِذَا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ
" إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحْدِثُ مِنْ أَمْرِهِ مَا يَشَاءُ وَإِنَّهُ قَدْ أَحْدَثَ مِنْ أَمْرِهِ أَنْ لاَ يُتَكَلَّمَ فِي الصَّلاَةِ " .
İbni Mes'ud şöyle demiştir: "Etiyopya'dan dönene kadar Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) selam verirdik, o da selamımıza karşılık verirdi. Ben ona selam verdim, o da selamıma karşılık vermedi ve bunun nedenini merak etmeye başladım. Ben de oturdum ve namazını bitirince şöyle dedi: 'Allah, dilediğini takdir eder ve namazda ne konuşmamamızı emreder.
Rivayet eden
İbn Mes'ûd (r.a.)
Kaynak
Sünen Nesâî # 13/1221
Derece
Hasan Sahih
Kategori
Bölüm 13: Namazda Yanılma