Sünen Nesâî — Hadis #21957
Hadis #21957
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ أَبِي عُمَيْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ عُمُومَةٍ، لَهُ أَنَّ قَوْمًا، رَأَوُا الْهِلاَلَ فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُمْ أَنْ يُفْطِرُوا بَعْدَ مَا ارْتَفَعَ النَّهَارُ وَأَنْ يَخْرُجُوا إِلَى الْعِيدِ مِنَ الْغَدِ .
Umeyr bin Enes'in amcalarından rivayet ettiğine göre: Bazı kimseler hilali gördüler ve Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'e geldiler, o da onlara güneş doğduktan sonra oruçlarını açmalarını ve ertesi gün (sabah) bayram için dışarı çıkmalarını söyledi.
Rivayet eden
Umair bin Anas (RA)
Kaynak
Sünen Nesâî # 19/1557
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 19: İki Bayram Namazı