Sünen Nesâî — Hadis #24000
Hadis #24000
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ وَأَنْبَأَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْمَرَهُ فِيهَا فَقَالَ إِنِّي أَصَبْتُ أَرْضًا كَثِيرًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُ فِيهَا قَالَ
" إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنَّهُ لاَ تُبَاعُ وَلاَ تُوهَبُ - فَتَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَفِي الرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لاَ جُنَاحَ - يَعْنِي - عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ اللَّفْظُ لإِسْمَاعِيلَ .
Bişr'den, İbn Avn'dan, Nafi'den, İbn Ömer'den rivayet edilmiştir: "Ömer, Hayber'de bir arazi satın aldı. Peygamber'e geldi ve bu konuda onunla istişarede bulundu. O şöyle dedi: 'Ben çok miktarda arazi edindim ve benim için bundan daha kıymetli olan hiçbir mal elde etmedim. Onunla ne yapmamı bana emrediyorsun?' He said: 'If you wish, you may freeze it and give it in charity.' O da onu satılmamak ve dağıtılmamak şartıyla sadaka olarak verdi ve onu Allah yolunda köle azadına, yolculara ve misafirlere sadaka olarak fakirlere, akrabalara dağıttı. Yöneticiye, zengin olmak niyetinde olmaksızın (bundan) yerse veya bir arkadaşına yedirirse, ona bir günah yoktur.'" Bunlar İsmail'in sözleridir.
Rivayet eden
Bişr, İbn Awn'dan, o da Nafi'den, o da İbn Umar'dan (RA) gelmektedir.
Kaynak
Sünen Nesâî # 29/3600
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 29: Vakıf