El-Edebul Mufred — Hadis #47449
Hadis #47449
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَكَمِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مَيْسَرَةُ بْنُ حَبِيبٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ: حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ بِنْتُ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ كَانَ أَشْبَهَ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَلاَمًا وَلاَ حَدِيثًا وَلاَ جِلْسَةً مِنْ فَاطِمَةَ، قَالَتْ: وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَآهَا قَدْ أَقْبَلَتْ رَحَّبَ بِهَا، ثُمَّ قَامَ إِلَيْهَا فَقَبَّلَهَا، ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِهَا فَجَاءَ بِهَا حَتَّى يُجْلِسَهَا فِي مَكَانِهِ، وَكَانَتْ إِذَا أَتَاهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَحَّبَتْ بِهِ، ثُمَّ قَامَتْ إِلَيْهِ فَقَبَّلَتْهُ، وأَنَّهَا دَخَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ الَّذِي قُبِضَ فِيهِ، فَرَحَّبَ وَقَبَّلَهَا، وَأَسَرَّ إِلَيْهَا، فَبَكَتْ، ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيْهَا، فَضَحِكَتْ، فَقُلْتُ لِلنِّسَاءِ: إِنْ كُنْتُ لَأَرَى أَنَّ لِهَذِهِ الْمَرْأَةِ فَضْلاً عَلَى النِّسَاءِ، فَإِذَا هِيَ مِنَ النِّسَاءِ، بَيْنَمَا هِيَ تَبْكِي إِذَا هِيَ تَضْحَكُ، فَسَأَلْتُهَا: مَا قَالَ لَكِ؟ قَالَتْ: إِنِّي إِذًا لَبَذِرَةٌ، فَلَمَّا قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَتْ: أَسَرَّ إِلَيَّ فَقَالَ: إِنِّي مَيِّتٌ، فَبَكَيْتُ، ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيَّ فَقَالَ: إِنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِي بِي لُحُوقًا، فَسُرِرْتُ بِذَلِكَ وَأَعْجَبَنِي.
Muhammed bin el-Hakam bize anlattı, dedi: En-Nadr bize anlattı, dedi: İsrail bize anlattı, şöyle dedi: Meysarah bin Habib bize anlattı, dedi: bana söyledi El-Minhal bin Amr dedi: Aişe bint Talha bana, Müminlerin Annesi Aişe'den (Allah ondan razı olsun) rivayetle şöyle dedi: Ne dedi? Konuşması, konuşması ve oturuşuyla Hz. Peygamber'e (sallallâhu aleyhi ve sellem) Fatıma'dan daha çok benzeyen bir kimse gördüm. Şöyle dedi: Peygamber (s.a.v.) onu görünce geldi ve onu karşıladı, sonra yanına kalktı ve onu öptü, sonra elini tuttu ve kendi yerine oturtmak için onu getirdi. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem yanına geldiğinde onu karşılar, sonra ayağa kalkıp onu öperdi. Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) esir düştüğü hastalığı sırasında da yanına gitmişti. Böylece onu karşıladı, öptü, ona güvendi ve o da ağladı. Sonra ona güvendi, o da güldü ve ben de kadınlara şöyle dedim: Ben bu kadının kadınlara üstünlüğü olduğunu görüyorum, o da kadınlardan biridir ve ağlarken de gülüyordur, ben de ona sordum: Ne dedi? Senin için? Dedi ki: O halde ben bir tohumum. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- tutuklanınca şöyle dedi: Bana sırrını verdi ve şöyle dedi: Ben öldüm, o yüzden ağladım. Bana güvendi ve şöyle dedi: Ailemden bana ikramda bulunan ilk kişi sensin, bundan memnun oldum ve hoşuma gitti.
Kaynak
El-Edebul Mufred # 40/947
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 40: Bölüm 40