Sünen Nesâî — Hadis #21541
Hadis #21541
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ الْبَصْرِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي إِحْدَى صَلاَتَىِ الْعِشَاءِ وَهُوَ حَامِلٌ حَسَنًا أَوْ حُسَيْنًا فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَضَعَهُ ثُمَّ كَبَّرَ لِلصَّلاَةِ فَصَلَّى فَسَجَدَ بَيْنَ ظَهْرَانَىْ صَلاَتِهِ سَجْدَةً أَطَالَهَا . قَالَ أَبِي فَرَفَعْتُ رَأْسِي وَإِذَا الصَّبِيُّ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ سَاجِدٌ فَرَجَعْتُ إِلَى سُجُودِي فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ قَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ سَجَدْتَ بَيْنَ ظَهْرَانَىْ صَلاَتِكَ سَجْدَةً أَطَلْتَهَا حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ أَوْ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْكَ . قَالَ
" كُلُّ ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ وَلَكِنَّ ابْنِي ارْتَحَلَنِي فَكَرِهْتُ أَنْ أُعَجِّلَهُ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ " .
Abdullah bin Şeddad'dan rivayet edildiğine göre babası şöyle demiştir: "Resûlullah (s.a.v.) yatsının bir namazı için yanımıza geldi ve elinde Hasan veya Hüseyin'i taşıyordu. Resûlullah (s.a.v.) öne çıkıp onu yere bıraktı, sonra tekbir alıp namaza başladı. Namazında secdeye kapandı ve secdeyi uzun tuttu." Babam dedi ki: "Başımı kaldırdım ve Resûlullah (s.a.v.)'in sırtında secde halindeki çocuğu gördüm, tekrar secdeye döndüm. Resûlullah (s.a.v.) namazı bitirince halk şöyle dediler: "Ya Resûlallah, sen namazda o kadar uzun süre secdede kaldın ki biz bir şey olduğunu veya sana vahiy geldiğini sandık." Şöyle konuştu: 'Böyle bir şey olmadı. Ama oğlum sırtıma biniyordu ve yeterince dolana kadar onu rahatsız etmek istemedim.
Rivayet eden
It was narrated from 'Abdullah bin Shaddad, this his father said
Kaynak
Sünen Nesâî # 12/1141
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 12: Tatbik