Sünen Nesâî — Hadis #22258
Hadis #22258
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مَنْصُورٍ الْبَلْخِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْوَرْدِ، سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ، يَقُولُ لَمَّا هَلَكَتْ أُمُّ أَبَانَ حَضَرْتُ مَعَ النَّاسِ فَجَلَسْتُ بَيْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ فَبَكَيْنَ النِّسَاءُ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ أَلاَ تَنْهَى هَؤُلاَءِ عَنِ الْبُكَاءِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَدْ كَانَ عُمَرُ يَقُولُ بَعْضَ ذَلِكَ خَرَجْتُ مَعَ عُمَرَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ رَأَى رَكْبًا تَحْتَ شَجَرَةٍ فَقَالَ انْظُرْ مَنِ الرَّكْبُ فَذَهَبْتُ فَإِذَا صُهَيْبٌ وَأَهْلُهُ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَذَا صُهَيْبٌ وَأَهْلُهُ . فَقَالَ عَلَىَّ بِصُهَيْبٍ . فَلَمَّا دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ أُصِيبَ عُمَرُ فَجَلَسَ صُهَيْبٌ يَبْكِي عِنْدَهُ يَقُولُ وَاأُخَيَّاهُ وَاأُخَيَّاهُ . فَقَالَ عُمَرُ يَا صُهَيْبُ لاَ تَبْكِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " . قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ أَمَا وَاللَّهِ مَا تُحَدِّثُونَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ كَاذِبَيْنِ مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْقُرْآنِ لَمَا يَشْفِيكُمْ { أَلاَّ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَيَزِيدُ الْكَافِرَ عَذَابًا بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " .
Abbul-Jabbar bin Al-Ward şöyle anlatıyor: "İbn Ebî Müleyke'nin şöyle dediğini duydum: 'Ümmü Eban öldüğünde, insanlarla birlikteydim. Abdullah bin Ömer ve İbni Abbas'ın önüne oturdum ve kadınlar ağladılar. İbni Ömer şöyle dedi: 'Neden onlara ağlamamalarını söylemiyorsunuz? Çünkü ben Resûlullah'ın şöyle dediğini duydum: Ölen, ailesinden bazılarının kendisi için ağlaması nedeniyle cezalandırılır.'' İbn 'Abbas şöyle dedi: "Ömer böyle bir şey anlatırdı. Ömer'le çıktım ve ıssız bir bölgeye geldiğimizde bir ağacın altında bir kervan gördü. 'Bakın bu kimin kervanı' dedi. Gittim ve Süheyb ile ailesini buldum. Ona döndüm ve şöyle dedim: 'Ey Müminlerin Emiri! Bunlar Suhaib ve ailesi.' 'Süheyb'i bana getirin' dedi. Medine'ye girdiğimizde Ömer saldırıya uğradı ve Suheyb ağlayarak onun yanına oturdu ve 'Ey kardeşim, ey kardeşim' dedi. Ömer şöyle dedi: 'Ey Süheyb, ağlama, zira ben Resûlullah'ın şöyle buyurduğunu işittim: Ölen, ailesinin bir kısmının kendisi için ağlamasından dolayı azap görür. Dedi ki: Bunu Aişe'ye anlattım ve o şöyle dedi: 'Vallahi sen bu hadisi kâfir iki yalancıdan rivayet etmiyorsun, fakat bazen yanlış duyuyorsun. Ve hiçbir yük taşıyan, başkasının yükünü taşımaz. Allah Resulü de şöyle buyurdu: 'Allah, ailesinin kendisi için ağlamasından dolayı kâfirin azabını arttırır.
Rivayet eden
Abbul-Jabbar Bin Al-Ward (RA)
Kaynak
Sünen Nesâî # 21/1858
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 21: Cenazeler