Sünen Nesâî — Hadis #22437
Hadis #22437
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تُحَدِّثُ قَالَتْ : أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا : بَلَى . قَالَتْ : لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ، وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ، فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ، ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا، ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي، وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ، فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَأَطَالَ، ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ، فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ، فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ، فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ، فَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ : " مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً " . قَالَتْ : لاَ . قَالَ : " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ . قَالَ : " فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قَالَتْ : نَعَمْ، فَلَهَزَنِي فِي صَدْرِي لَهْزَةً أَوْجَعَتْنِي، ثُمَّ قَالَ : " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قُلْتُ : مَهْمَا يَكْتُمُ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ . قَالَ : " فَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَدْخُلْ عَلَىَّ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي، فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ، فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ، وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي، فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الْبَقِيعَ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . قُلْتُ : كَيْفَ أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : " قُولِي السَّلاَمُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ، يَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ، وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاَحِقُونَ " .
Muhammed bin Kays bin Makhrame şöyle dedi: "Aişe şöyle dedi: 'Sana kendimden ve Peygamber'den bahsetmeyeyim mi?' Biz de 'Evet' dedik. Şöyle dedi: 'Benimle birlikte bulunduğu gecem olduğunda' -yani Peygamber Efendimiz- 'Yatsı namazından döndü, sandaletlerini ayaklarının yanına koydu ve izarının kenarını yatağının üzerine serdi. Uyuduğumu düşünene kadar orada kaldı. Sonra yavaş yavaş sandaletlerini giydi, yavaş yavaş pelerinini aldı, sonra yavaşça kapıyı açıp yavaşça dışarı çıktı. Başımı örttüm, elbisemi giydim ve belime sarındım, sonra Baki'ye gelinceye kadar onun adımlarını takip ettim. Ellerini üç kez kaldırdı ve uzun süre orada durdu, sonra o gitti, ben de gittim. O acele etti, ben de acele ettim; o koştu ve ben de koştum. O geldi, ben de geldim, ama önce ben vardım, girdim ve ben uzanırken o içeri girdi. Dedi ki: "Söyle bana, ya da Lâtif, bana Allâh haber verir." Ben: 'Ey Allah'ın Resulü, babam ve annem sana fidye versin' dedim ve ona (hikayenin tamamını) anlattım. Dedi ki: 'Öyleyse önümde gördüğüm siyah şekil sendin öyle mi?' 'Evet' dedim. Göğsümü dürttü ve hissettim, sonra şöyle dedi: 'Allah ve Resulünün sana haksızlık edeceğini mi sandın?' Ben: 'İnsanlar neyi gizlerse, Allah onu bilir' dedim. Dedi ki: Seni gördüğümde Cibril yanıma geldi ama sen giyinmediğin için yanıma girmedi. O bana seslendi ama bunu senden gizledi, ben de ona cevap verdim ama bunu senden de gizledim. Uyuduğunu düşündüm ve seni uyandırmak istemedim ve korkmandan korktum. Bana Baki'ye gidip bağışlanma dilememi söyledi. onlara.' Ben: 'Ne diyeyim ey Allah'ın Resulü?' dedim. Şöyle buyurdu: "De ki: "Buranın mü'min ve Müslüman sakinlerine selam olsun. Allah, bizden önce gidenlere ve sonra gelecek olanlara rahmet etsin, Allah dilerse biz de size katılacağız."
Rivayet eden
Muhammed bin Kays bin Makhrame (RA)
Kaynak
Sünen Nesâî # 21/2037
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 21: Cenazeler