Sünen Nesâî — Hadis #25807
Hadis #25807
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، وَاللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ، أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْقِيَانِ بِهِ كِلاَهُمَا النَّخْلَ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ سَرِّحِ الْمَاءَ يَمُرَّ عَلَيْهِ . فَأَبَى عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ " . فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسِ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ " . فَاسْتَوْفَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ بِرَأْىٍ فِيهِ السَّعَةُ لَهُ وَلِلأَنْصَارِيِّ فَلَمَّا أَحْفَظَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الأَنْصَارِيُّ اسْتَوْفَى لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ . قَالَ الزُّبَيْرُ لاَ أَحْسَبُ هَذِهِ الآيَةَ أُنْزِلَتْ إِلاَّ فِي ذَلِكَ { فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ } وَأَحَدُهُمَا يَزِيدُ عَلَى صَاحِبِهِ فِي الْقِصَّةِ .
Ez-Zübeyr bin Avvam'dan rivayet edilmiştir: O, Bedir'de Rasulullah (s.a.v.) ile birlikte bulunan Ensar'dan bir adamla, Harre'de hurma ağaçlarını suladıkları bir dere hakkında tartışıyordu. Ensari, "Suyun akmasına izin verin" dedi. Fakat o (Az-Zübeyr) reddetti. Allah Resulü (SAV) şöyle buyurdu: "(Topraklarını) sula ey Zübeyr! Sonra suyu komşuna aksın." Ensari öfkelendi ve şöyle dedi: "Yâ Resûlallah, kuzenin olduğu için mi?" Resûlullah'ın (s.a.v.) yüzü (öfkeden) renk değiştirdi ve şöyle dedi: "Ey Zübeyr! Sula (toprağını) sonra suyu duvarlara akana kadar kapat." Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v), daha önce Zübeyr'e hem kendisinin hem de Ensar'ın menfaatine olan bir orta yol önermiş olmasına rağmen, Zübeyr'in haklarını tam olarak almasına izin verdi. Fakat Ensari, Resûlullah'ı (s.a.v.) kızdırınca, kararında açıkça belirtildiği gibi, Zübeyr'e haklarını tam olarak verdi. Zübeyr şöyle demiştir: "Sanırım bu konuyla ilgili şu âyet nazil oldu: 'Fakat hayır, Rabbine yemin ederim ki, aralarında çıkan bütün ihtilaflarda seni hakem kılmadıkça iman etmiş olamazlar.
Rivayet eden
It Was
Kaynak
Sünen Nesâî # 49/5407
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 49: Kadıların Adabı