Muvatta — Hadis #35430

Malik, bir Müslüman beldesinin deniz kıyısında bulunan, onların tüccar olduklarını ve denizin kendilerini karaya sürüklediğini iddia eden, ancak gemilerinin hasar görmesi veya susuz kaldıkları ve Müslümanların izni olmadan karaya çıktıkları dışında bunların hiçbirini doğrulayamayan düşman askerleri hakkında şöyle demiştir: "Onlar hakkında fikir vermenin imama düştüğünü düşünüyorum ve onlardan beşte bir oranında vergi alındığını düşünmüyorum." Malik, "Müslümanların, ganimetler paylaşılmadan önce düşman topraklarında rastladıkları yiyecekleri yemelerinde bir sakınca görmüyorum" dedi. Malik, "Ganimet olarak alınan her türlü deve, sığır ve koyunun, Müslümanların düşman topraklarında yiyebileceği yiyecek sayıldığını düşünüyorum. Eğer halk bölük için toplanıncaya ve ganimetler aralarında paylaştırılıncaya kadar yenemezlerse, bu ordu için zararlı olur. Bu tür şeyleri kabul edilebilir sınırlar içinde yemekte bir sakınca görmüyorum. Ancak kimsenin ailesine geri götürmek için bunlardan herhangi birini biriktirmesi gerektiğini düşünmüyorum." Malik'e, düşman topraklarından yiyecek temin eden, bir kısmını yiyen ve arta kalan bir kısmını da ailesiyle birlikte muhafaza edip yemesi için veya ülkesine gelmeden önce satıp bedelinden istifade etmesi için gerekli hazırlıkları yapan bir adamın uygun olup olmadığı soruldu. "Askeri seferde satarsa, bedelini Müslümanların ganimetlerine koyması gerektiğini düşünüyorum. Eğer onu ülkesine geri götürürse, küçük önemsiz bir şeyse onu yemesinde ve kullanmasında bir sakınca görmüyorum." Yahya bana Malik'ten, Abdullah ibn Ömer'in bir kölesinin kaçtığını ve atlarından birinin uzaklaştığını kendisine ulaştığını anlattı. putperestler onları ele geçirdi. Daha sonra Müslümanlar onları geri aldılar ve ganimetlerin paylaşılmasından önce Abdullah ibn Ömer'e iade edildiler. Düşmanın el koyduğu Müslüman malları hakkında Malik'in şöyle dediğini duydum: "Dağıtmadan önce fark edilirse sahibine iade edilir. Dağıtılan şey kimseye iade edilmez." Malik, genç erkek kölesi putperestler tarafından alınan ve daha sonra Müslümanlar tarafından tekrar ele geçirilen bir adam hakkında soru sorulduğunda şöyle dedi: "Dağıtım yapılmadan önce bedelini veya değerini ödemeden veya herhangi bir zarara uğramadan, sahibi onun üzerinde daha hak sahibidir. Eğer dağıtım zaten gerçekleşmişse, o zaman kölenin, efendisi onu geri isterse, bedeli karşılığında efendisine ait olduğunu düşünüyorum." Malik, müşrikler tarafından alınıp Müslümanlar tarafından tekrar ele geçirilip ganimet dağıtımına tahsis edilen ve dağıtımdan sonra efendisi tarafından tanınan Müslüman bir adamın ümmi velediyle ilgili olarak şöyle dedi: "O köleleştirilmez. Ben imamın efendisi için onun için fidye ödemesi gerektiğini düşünüyorum. Bunu yapmazsa efendisi onun için fidye ödemeli ve onu bırakmamalıdır. Kim olursa olsun onun köle yapılması gerektiğini düşünmüyorum. Onu alır ve onunla ilişki helal olmaz. Çünkü efendisi birine zarar verirse tazminat ödemek zorunda kalır ve o da aynı durumdadır. Oğlunun annesini köle olarak bırakmamalı ve onunla ilişki helal kılınmamalıdır." Malik'e fidye ödemek veya ticaret yapmak için düşman topraklarına giden ve hür bir adam veya köle satın alan veya bunlar kendisine verilen bir adamın durumu soruldu. Şöyle dedi: "Özgür adama gelince, bedeli Onu satın alır çünkü adama borcu vardır ve köle yapılmaz. Esir kendisine serbestçe verilirse, adam ona karşılık olarak bir şey vermedikçe özgürdür ve hiçbir borcu yoktur. Bu, özgür adama karşı bir borçtur, sanki onun için bir fidye ödenmiş gibi. Köle ise, eski efendisi onu geri alıp bedelini kendisini satın alan adama ödeyebileceği gibi, dilediği gibi ondan ayrılmayı da tercih edebilir. Eğer o adama verilmişse, eski efendi onun üzerinde daha hak sahibidir ve adam ona karşılık olarak bir şey vermedikçe ona hiçbir borcu yoktur. Eğer onu geri istiyorsa, onun için verdiği her şey efendiye karşı bir kayıptır.