Mişkat el-Masabih — Hadis #37742

Resûlullah zamanında güneş tutulmuştu ve o, halkla birlikte namaz kılıyordu. Uzun bir süre, yani Bakara suresini okuyacağı kadar ayakta durdu, sonra uzun bir süre rükû etti; sonra başını kaldırdı ve uzun süre ayakta kaldı; ama ilk sefere göre daha azdı; sonra uzun bir süre rükû etti, fakat bu ilk rükûya göre daha azdı; sonra başını kaldırdı; sonra secdeye kapandı; sonra uzun bir süre ayakta kaldı, ama bu ilk sefere göre daha azdı; sonra uzun bir süre rükû etti, fakat bu ilk rükûya göre daha azdı; sonra başını kaldırdı ve uzun süre ayakta kaldı, ancak bu ilk seferki kadar azdı; sonra uzun bir süre rükû etti, fakat bu ilk rükûya göre daha azdı; sonra başını kaldırdı; sonra secdeye kapandı; sonra oradan ayrıldı ve güneş parladı. Dedi ki: "Güneş ve ay, Allah'ın iki ayetidir; onlar, kimsenin ölümü veya doğumu sebebiyle tutulmazlar; 1, bunu gördüğünüzde, Allah'ı anın." İnsanlar, "Ey Allah'ın Elçisi, burada dururken senin bir şeye uzandığını gördük, sonra geri çekildiğini gördük" dediler. Şöyle buyurdu: "Cenneti gördüm ve onun üzümlerinden bir salkımına uzandım; eğer onu alsaydım, dünya durdukça ondan yerdin. Cehennemi de gördüm. Bugün gördüğüm kadar iğrenç bir manzara görmedim ve orada yaşayanların çoğunun kadın olduğunu gördüm." Bunun sebebini sordular, o da bunun nankörlüklerinden (bi-kufrihinna) kaynaklandığını söyledi. Allah'ı inkâr edip etmedikleri sorulduğunda, "Onlar kocalarına karşı nankördürler ve iyiliğe karşı nankördürler. Onlardan birine sonsuza kadar iyi davransan ve sonra sende bir kusur görse, sende hiçbir iyilik görmediğini söylerdi." 1. Kelimenin tam anlamıyla hayat. 2. Küfür kelimesi hem nankörlük hem de küfür anlamına gelir ve bu da sözün neden yanlış anlaşıldığını açıklar. (Buhari ve Müslim.)