Sünen Nesâî — Hadis #20996
Hadis #20996
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ ابْنِ عُمَرَ مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا كَانَ تِلْكَ اللَّيْلَةُ سَارَ بِنَا حَتَّى أَمْسَيْنَا فَظَنَنَّا أَنَّهُ نَسِيَ الصَّلاَةَ فَقُلْنَا لَهُ الصَّلاَةَ . فَسَكَتَ وَسَارَ حَتَّى كَادَ الشَّفَقُ أَنْ يَغِيبَ ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى وَغَابَ الشَّفَقُ فَصَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ هَكَذَا كُنَّا نَصْنَعُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ .
Nafi'nin şöyle dediği rivayet edilir: "İbn Ömer ile Mekke'den döndük. Bir gece akşama kadar yolculuk etti ve biz namazı unuttuğunu sandık! Fakat sessiz kaldı ve neredeyse alacakaranlık çökene kadar devam etti, sonra durup namaz kıldı ve alacakaranlık tamamen kaybolunca da yatsı namazını kıldı. Sonra bize dönüp şöyle dedi: 'Biz de Allah Resulü (ﷺ) yolculukta acele ettiğinde böyle yapardık.'
Rivayet eden
Nafi' bin Umar (RA)
Kaynak
Sünen Nesâî # 6/596
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 6: Namaz Vakitleri