Sünen Nesâî — Hadis #23537
Hadis #23537
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ تَفَرَّقَ النَّاسُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ أَيُّهَا الشَّيْخُ حَدِّثْنِي حَدِيثًا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ نَعَمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَوَّلُ النَّاسِ يُقْضَى لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثَلاَثَةٌ رَجُلٌ اسْتُشْهِدَ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا قَالَ فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ قَاتَلْتُ فِيكَ حَتَّى اسْتُشْهِدْتُ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِيُقَالَ فُلاَنٌ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ وَرَجُلٌ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ وَعَلَّمَهُ وَقَرَأَ الْقُرْآنَ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا قَالَ فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ تَعَلَّمْتُ الْعِلْمَ وَعَلَّمْتُهُ وَقَرَأْتُ فِيكَ الْقُرْآنَ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ وَرَجُلٌ وَسَّعَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَعْطَاهُ مِنْ أَصْنَافِ الْمَالِ كُلِّهِ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا فَقَالَ مَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ مَا تَرَكْتُ مِنْ سَبِيلٍ تُحِبُّ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَلَمْ أَفْهَمْ تُحِبُّ كَمَا أَرَدْتُ " أَنْ يُنْفَقَ فِيهَا إِلاَّ أَنْفَقْتُ فِيهَا لَكَ . قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنْ لِيُقَالَ إِنَّهُ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ فَأُلْقِيَ فِي النَّارِ " .
Ebu Hureyre'den rivayet edildiğine göre Şam halkından biri ona şöyle dedi: "Ey Şeyh, bana Resûlullah'tan (ﷺ) duyduğun bir hadisi anlat." (O şöyle dedi: "Evet; Resûlullah (s.a.v.)'i şöyle buyururken işittim: "Kıyamet gününde haklarında hüküm verilecek ilk kişi üçtür. Şehit olan bir adam getirilir. O, getirilir ve Allah ona nimetlerini hatırlatacak ve o da onları kabul edecektir. O, "Onlarla ne yaptın?" diyecek. O: "Ben senin uğruna savaştım, şehit oluncaya kadar" diyecek. O: Yalan söylüyorsun. Sen falanca desin diye savaştın. Cesurdur, denildi.Sonra onun yüzüstü sürüklenmesini ve ateşe atılmasını emredecek.Ve (ikincisi) ilim öğrenen ve Kur'an okuyan kimse getirilecek ve Allah ona nimetlerini hatırlatacak ve o da diyecek ki: "Ben ilim edindim ve başkalarına öğrettim." Sen âlimdin ve Kur'an okumuşsun ki, sen okumuşsun denilsin, sonra Allah'ın yüz üstü sürüklenmesini ve ateşe atılmasını emredecek. Ve (üçüncüsü) Allah'ın zengin kıldığı ve kendisine her türlü malı verdiği adam getirilecek ve o da onlara: "Ben senin harcadığın hiçbir malı bırakmadın" diyecek. - Ebu 'Abdur-Rahman (En-Nesa'i) şöyle dedi: "Neyi sevdiğini" istediğim gibi anlamadım [1] - "ama harcadım "O da şöyle diyecek: "Yalan söylüyorsun. Sen onu cömert olduğu söylensin diye harcadın ve şöyle denildi: "Sonra yüzüstü sürüklenmesini ve ateşe atılmasını emredecek."[1] Yani bundan sonrasını istediği kadar duymadı ve anlamadı, fakat harcama konusunda aşağıdakilerin benzeriydi. El-Funcânî'nin At-Ta'iqat As-Selafiyyah (2:) adlı şerhinde belirttiğine göre, Şeyh Abdurrahman el-Puncânî de metin hakkındaki notlarında benzer şekilde ifade etmiştir.
Rivayet eden
Ebû Hüreyre (r.a.)
Kaynak
Sünen Nesâî # 25/3137
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 25: Cihad