Sünen Nesâî — Hadis #23624
Hadis #23624
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، قَالَ قَالَ يَحْيَى - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - وَأَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، وَابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ أَبَا حُذَيْفَةَ بْنَ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ - وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - تَبَنَّى سَالِمًا وَهُوَ مَوْلًى لاِمْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ كَمَا تَبَنَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ وَأَنْكَحَ أَبُو حُذَيْفَةَ بْنُ عُتْبَةَ سَالِمًا ابْنَةَ أَخِيهِ هِنْدَ ابْنَةَ الْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَكَانَتْ هِنْدُ بِنْتُ الْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ الأُوَلِ وَهِيَ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَفْضَلِ أَيَامَى قُرَيْشٍ فَلَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ { ادْعُوهُمْ لآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ } رُدَّ كُلُّ أَحَدٍ يَنْتَمِي مِنْ أُولَئِكَ إِلَى أَبِيهِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ يُعْلَمُ أَبُوهُ رُدَّ إِلَى مَوَالِيهِ .
Âişe anlatıyor: Peygamber'in hanımı Aişe ve Peygamber'in hanımı Ümmü Seleme'den, Bedir'de Rasulullah'ın yanında hazır bulunanlardan Ebu Huzeyfe bin 'Utbe bin Rabi'ah bin Abd Şems'in, Ensari bir kadının azatlı kölesi olan Salim'i, Resulullah'ın Zeyd bin Hârise'yi evlat edindiği gibi benimsediği rivayet edilmiştir. Ebu Huzeyfe bin 'Utbe, Salim'i kardeşinin kızı Hind bint El-Velid bin 'Utbe bin Rabi'ah ile evlendirdi. Hind bint el-Velid bin Utbe, ilk Muhacir kadınlardan biriydi ve o dönemde Kureyş'in en iyi bekar kadınlarından biriydi. Aziz ve Celil olan Allah, Zeyd bin Harise hakkında şu ayeti indirmişti: "Onları babalarının isimleriyle çağırın, bu, Allah katında daha adildir. Eğer babalarının isimlerini bilmiyorsanız, onları iman kardeşleriniz ve mevalikum (azatlı köleleriniz) olarak adlandırın." Her biri babasının adıyla anılmaya devam etti ve eğer bir kişinin babası bilinmiyorsa, ona eski efendilerinin adı veriliyordu.
Rivayet eden
Hz. Âişe (r.anha)
Kaynak
Sünen Nesâî # 26/3224
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 26: Nikâh