Muvatta — Hadis #35912
Hadis #35912
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، أَنَّ غُلاَمًا، مِنْ غَسَّانَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ فُلاَنًا يَمُوتُ أَفَيُوصِي قَالَ فَلْيُوصِ . قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ الْغُلاَمُ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ أَوِ اثْنَتَىْ عَشْرَةَ سَنَةً . قَالَ فَأَوْصَى بِبِئْرِ جُشَمٍ فَبَاعَهَا أَهْلُهَا بِثَلاَثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ . قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ الأَمْرُ الْمُجْتَمَعُ عَلَيْهِ عِنْدَنَا أَنَّ الضَّعِيفَ فِي عَقْلِهِ وَالسَّفِيهَ وَالْمُصَابَ الَّذِي يُفِيقُ أَحْيَانًا تَجُوزُ وَصَايَاهُمْ إِذَا كَانَ مَعَهُمْ مِنْ عُقُولِهِمْ مَا يَعْرِفُونَ مَا يُوصُونَ بِهِ فَأَمَّا مَنْ لَيْسَ مَعَهُ مِنْ عَقْلِهِ مَا يَعْرِفُ بِذَلِكَ مَا يُوصِي بِهِ وَكَانَ مَغْلُوبًا عَلَى عَقْلِهِ فَلاَ وَصِيَّةَ لَهُ .
Malik bana, Yahya ibn Said'den, o da Ebu Bekir ibn Hazm'dan, Gassanlı bir çocuğun, veliahtı Suriye'deyken Medine'de ölmek üzere olduğunu anlattı. Bu Ömer ibn el-Hattab'a söylendi. Ona, "Filanca ölüyor. Vasiyet edecek mi?" denildi. "Vasiyet yapsın" dedi. Yahya ibn Said, Ebu Bekir'in "On veya on iki yaşlarında bir çocuktu" dediğini söyledi. Yahya, "Cuşam kuyusunu vasiyet etti ve kavmi onu 30.000 dirheme sattı" dedi. Yahya, Malik'in şöyle dediğini duyduğunu söyledi: "Toplumumuzda işlerin yapılmasında genel olarak uzlaşılan yol, zaman zaman iyileşen bir budalanın, budalanın veya bir delinin, ne yapacağını anlayacak kadar zekası varsa vasiyette bulunabilmesidir. Ne istediğini anlayacak kadar aklı olmayan ve aklı galip gelen bir kişi, vasiyette bulunamaz.
Kaynak
Muvatta # 37/1457
Derece
Mauquf Daif
Kategori
Bölüm 37: Vasiyetler