Sünen Nesâî — Hadis #21234
Hadis #21234
أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلاَ تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَصَلَّى النَّاسُ " . فَقُلْنَا لاَ وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ " ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ " . فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ " أَصَلَّى النَّاسُ " . قُلْنَا لاَ هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ " ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ " . فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ مِثْلَ قَوْلِهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِصَلاَةِ الْعِشَاءِ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَبِي بَكْرٍ " أَنْ صَلِّ بِالنَّاسِ " . فَجَاءَهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلاً رَقِيقًا فَقَالَ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ . فَقَالَ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ . فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَجَاءَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلاَةِ الظُّهْرِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ يَتَأَخَّرَ وَأَمَرَهُمَا فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِهِ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَاعِدًا . فَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَلاَ أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ . فَحَدَّثْتُهُ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لاَ . قَالَ هُوَ عَلِيٌّ كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ .
Ubeydullah bin Abdullah'tan rivayet edildiğine göre, "Aişe'nin yanına girdim ve 'Bana Allah Resulü'nün (ﷺ) hastalığı hakkında bilgi vermeyecek misin?' dedim." Şöyle dedi: "Allah'ın Resulü (ﷺ) ağır hastalandığında, 'İnsanlar namaz kıldılar mı?' dedi. Biz de 'Hayır, sizi bekliyorlar, ey Allah'ın Resulü (ﷺ)' dedik. O da 'Bana bir leğene su koyun' dedi. Biz de koyduk ve gusül abdesti aldı, sonra kalkmaya çalıştı ama bayıldı. Sonra bize geldi ve 'İnsanlar namaz kıldılar mı?' dedi. Biz de 'Hayır, sizi bekliyorlar, ey Allah'ın Resulü (ﷺ)' dedik. O da 'Bana bir leğene su koyun' dedi. Biz de koyduk ve gusül abdesti aldı, sonra kalkmaya çalıştı ama bayıldı. Sonra üçüncü kez aynı şeyi söyledi." Şöyle devam etti: İnsanlar mescitte, Allah'ın Resulü'nün (ﷺ) namaz kıldırmasını bekliyorlardı. Allah'ın Resulü (ﷺ), Ebu Bekir'e haber göndererek insanlara namaz kıldırmasını söyledi. Bunun üzerine Resul ona geldi ve 'Allah'ın Resulü (ﷺ)...' dedi. "Sana insanlara namaz kıldırmanı söylüyorlardı." Ebu Bekir yumuşak kalpli bir adamdı, "Ey Ömer, namaz kıldır." dedi. Fakat (Ömer) "Buna daha çok hakkın var." dedi. Böylece Ebu Bekir o günlerde onlara namaz kıldırdı. Allah Resulü (ﷺ) biraz daha iyi hissettiğinde, biri Abbas olan iki adamla birlikte öğle namazını kılmaya geldi. Ebu Bekir onu görünce geri çekilmek istedi, ancak Allah Resulü (ﷺ) ona geri çekilmemesi için işaret etti. Onlara (iki adama) Ebu Bekir'in yanına oturmasını söyledi ve Ebu Bekir ayakta namaz kılmaya başladı. İnsanlar Ebu Bekir'in namazını takip ediyorlardı ve Allah Resulü (ﷺ) oturarak namaz kılıyordu." "Ben (Ubeydullah) İbn Abbas'ın yanına girdim ve 'Sana Aişe'nin bana Allah Resulü'nün (ﷺ) hastalığı hakkında anlattıklarını anlatmayayım mı?' dedim. O da 'Evet' dedi." Ben de ona anlattım ve o da hiçbirini inkar etmedi, ama şöyle dedi: 'Sana Abbas'la birlikte olan adamın adını söyledi mi?' Ben de 'Hayır' dedim. O da 'O, Allah yüzüne rahmet eylesin, Ali'ydi' dedi.
Rivayet eden
It Was
Kaynak
Sünen Nesâî # 10/834
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 10: İmamet