Mişkat el-Masabih — Hadis #50451

İbni Abbas'tan rivayete göre Hilal bin Ümeyye, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in huzurunda, Şurek bin Sahma ile birlikte karısına iftira atmış ve Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle demiş: "Belli veya arkanda bir sınır" buyurdu ve şöyle buyurdu: Ey Allah'ın Resulü, bizden birimiz karısıyla birlikte bir adam görürse, delil mi aramalıdır? Bunun üzerine Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle demeye başladı: "Delil, aksi halde sana ceza vardır." Bunun üzerine Hilal şöyle dedi: Seni hakla gönderene yemin ederim ki, ben doğruyu söylüyorum. O halde Allah, sırtımı azaptan kurtaracak olanı indirsin. Sonra Cebrail indi ve ona şöyle vahyetti: (Ve eşlerine iftira atanlar) o da öyle okudu. Haber gelinceye kadar (eğer doğru söyleyenlerden ise), sonra Hilal gelip şahitlik etti ve Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah sizden birinizin yalancı olduğunu bilir, o da “Hanginiz tövbe eder?” Sonra ayağa kalkıp ifade verdi ve saat beş olduğunda onu durdurup: Vaciptir dediler. İbni Abbas dedi ki: Biz onun döneceğini umduğumuza kadar o, oyalandı ve geri çekildi, sonra şöyle dedi: Bütün gün kavmimi açığa çıkarmayacağım. O da devam etti ve Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: "Bakın, eğer gözlerin rengi sürmeye, kalçaların kararmasına ve bacakların karıncalanmasına neden oluyorsa, bu Şerik ibn Sahma'ya aittir." O da onu getirdi. Aynı şekilde Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- de şöyle buyurmuştur: "Eğer Allah'ın kitabında bildirilenler olmasaydı, bu benim ve onun için bir mesele olurdu.” Buhari'nin rivayet ettiği