Sünen Nesâî — Hadis #22716
Hadis #22716
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ أَنْبَأَنَا بَكْرٌ، - وَهُوَ ابْنُ مُضَرَ - عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ } كَانَ مَنْ أَرَادَ مِنَّا أَنْ يُفْطِرَ وَيَفْتَدِيَ حَتَّى نَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي بَعْدَهَا فَنَسَخَتْهَا .
Seleme bin Ekva şöyle demiştir: "Bu ayet nazil olduğunda 'Oruç tutmakta zorluk çekenler (mesela yaşlılar), onların (ya oruç tutmayı ya da (her gün için) bir miskin (fakiri) doyurmayı tercih etmeleri gerekir. Aramızdan oruç tutmak istemeyenler, sonraki ayet nazil oluncaya ve bu ayet neshedinceye kadar fidye verirlerdi.
Rivayet eden
İyas bin Seleme bin el-Ekva' (RA)
Kaynak
Sünen Nesâî # 22/2316
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 22: Oruç