Sunan An-Nasai — Hadith #21752
Hadith #21752
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ قَالَ سَمِعْتُ كُرَيْبًا، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلَيْهَا وَهِيَ فِي الْمَسْجِدِ تَدْعُو ثُمَّ مَرَّ بِهَا قَرِيبًا مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ فَقَالَ لَهَا " مَا زِلْتِ عَلَى حَالِكِ " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " أَلاَ أُعَلِّمُكِ - يَعْنِي - كَلِمَاتٍ تَقُولِينَهُنَّ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ " .
Es wurde berichtet, dass Juwayriyah bint Al-Harith sagte: „Der Prophet (ﷺ) ging an ihr vorbei, während sie in der Moschee war, und flehte, dann kam er erneut an ihr vorbei, als es fast Mittag war.“ Er sagte zu ihr: „Bist du noch hier?“ Sie sagte: „Ja.“ Er sagte: „Soll ich dir nicht einige Wörter beibringen, die du sagen kannst? Kalamatihi, Subhan Allah midada Kalamatihi, Subhan Allah midada Kalamatihi (Ehre sei Allah, die Zahl Seiner Schöpfung, Ehre sei Allah, die Zahl Seiner Schöpfung, Ehre sei Allah, die Zahl Seiner Schöpfung; Ehre sei Allah, so viel es ihm gefällt, Ehre sei Allah, so viel es ihm gefällt, Ehre sei Allah, so viel wie es ihm gefällt; Ehre sei Allah, das Gewicht seines Throns, Ehre sei Allah, das Gewicht seines Throns, Ehre sei Allah, das Gewicht seines Throns; Ehre sei Allah Allah sei die Zahl Seiner Worte, Ehre sei Allah die Zahl Seiner Worte, Ehre sei Allah die Zahl Seiner Worte).
Erzählt von
It Was
Quelle
Sunan An-Nasai # 13/1352
Grad
Sahih
Kategorie
Kapitel 13: Vergessen im Gebet