Sunen ed-Darimi — Hadis #54203
Hadis #54203
حَدَّثَنَا إِسْحَاق بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَصَمِّ ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْأَصَمِّ ، عَنْ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَإِذَا سَجَدَ، خَوَّى بِيَدَيْهِ يَعْنِي : جَنَّحَ حَتَّى يُرَى وَضَحُ إِبْطَيْهِ مِنْ وَرَاءَهُ، وَإِذَا قَعَدَ اطْمَأَنَّ عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى "
İshak bin İbrahim bize anlattı, Mervan bize anlattı, Ubeydullah bin Abdullah bin El-Asam bize Yezid bin El-Asam'dan, Peygamber'in hanımı Meymune'den (Allah onu korusun ve huzur versin) rivayet etti: "Resulullah (s.a.v.) Allah ona salat ve selam versin, secdeye vardığında ellerini kapatırdı, yani: Arkasından koltuk altlarının genişliği görünene kadar öne doğru eğildi ve oturduğunda sol uyluğuna güvenebiliyordu.
Kaynak
Sunen ed-Darimi # 2/1302
Kategori
Bölüm 2: Bölüm 2